پيامبر (ص) فرمود: «من در بهشت مردى را در ناز و نعمت ديدم به خاطر اين كه درختى را كه بين راه مردم بود و باعث اذيّت مردم مى‌شد قطع كرده بود.»«٢١» به آن حضرت عرض شد: «يا رسول الله چيزى به من بياموز كه از آن بهره‌مند شومي

فرمود: آنچه باعث آزار مسلمين است آن را از سر راه آنان بردار.»«٢٢» و آن حضرت فرمود: «هر كه از سر راه مسلمين چيزى را كه باعث ناراحتى آنان مى‌شود برطرف سازد، خداوند در مقابل حسنه‌اى براى او بنويسد و هر كه خداوند حسنه‌اى برايش بنويسد بهشت را براى او واجب سازد.»«٢٣»

آن بزرگوار فرمود: «جايز نيست مسلمانى به برادر مسلمانش چنان نگاه كند كه باعث آزردن او شود.»«٢٤» و نيز فرمود: «خداى عزّ و جلّ آزار مؤمنان را نمى‌پسندد»«٢٥» ربيع بن خثيم مى‌گويد: مردم دو دسته‌اند: يك دسته مؤمنند كه نبايد آنها را بيازارى و دسته ديگر نادانند كه نبايد با آنها جاهلانه رفتار كنى.

مى‌گويم: از طريق خاصّه (شيعه) روايتى در كافى از امام باقر (ع) وارد شده كه مى‌فرمايد: «رسول خدا (ص) فرمود: آيا به شما خبر ندهم كه مؤمن كيستي مؤمن كسى است كه مؤمنان او را بر جان و مالشان امين بدانند. آيا شما را آگاه نسازم كه مسلمان‌

[٢١] اين حديث را مسلم در ج ٨، ص ٣٤، از حديث ابوهريره نقل کرده است.

[٢٢]- اين حديث را ابن ماجه به شماره ٣٦٨١ از حديث ابوبرزه اسلمي نقل کرده است.

[٢٣]- اين حديث را طبراني در الکبير نقل کرده و راويانش ثقه‌اند و در آن جا: «هر که سنگي از سر راه مسلمانان بردارد» آمده و اين را در الاوسط از قول ابودرداء نقل کرده – در آن جا: «هر که از راه مسلمين خارج کند ...» آمده است – به طوري که در التّرغيب، ج ٣، ص ٦١٩ آمده است.

[٢٤]- اين حديث را ابن مبارک در باب الزّهد از روايت حمزة بن عبيد به صورت مرسل با سندي ضعيفي نقل کرده و در باب «البرّ و الصّلة» آن را از جمله اضافات حسين مروزي (حمزة بن عبدالله بن ابي سمي) – به طوري که عراقي در المغني آورده – نقل کرده، و همين درست است.

[٢٥]- اين حديث را ابن مبارک در باب الزّهد – به طوري که در کنوزالحقايق مناوي در باب همزه آمده – نقل کرده است.