راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٣٤٣ - باب هفتم در مسائل متفرّقهاى كه بسيار مورد نيازند
روزى او را از راه كارش بدهند، خداوند دنيا و آخرت را براى او جمع كرده است.»«٥٢»
اين است آخر كتاب حلال و حرام از المحّجة البيضاء فى تهذيب الاحياء، و اگر خدا بخواهد به دنبال آن كتاب آداب مصاحبت و معاشرت مىآيد، و سپاس در آغاز و انجام سزاوار خداست.
[٥٢] تهذيب، ج ٢، ص ١٠٠؛ فيض – رحمة الله – در وافي ج ٣، ص ١٣، باب الاجمال في الطّلب ميگويد: مقصود از سي هزار و ده هزار، عين درهم (مسکوک نقره) است، نه آنچه قيمتش به اين مبلغ برسد. توضيح اين که ائمه (ع) خود، از زمينهاي زراعتي و ملک شخصي، آن قدر در اختيار داشتند که قيمتش بيش از اين مبلغ بود. و مقصود از اقوام (مردمان) يا کساني هستند که خداوند براي ايشان اراده خير نفرموده و از راه حلال، اين مبلغ براي ايشان جمع نشده است و يا آن که استدراک است، يعني گاهي اين مبلغ براي مردمان معيني از راه حلال جمع ميشود و از جمله آن کساني نيستند که خداوند به ايشان اراده خير نفرموده باشد، و شايد ايشان کساني باشند که اين نيت را دارند آن مبلغرا در راه خير صرف کنند.