راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٥٠٨ - حقوق مسلمانان
رسول خدا (ص) فرمود: «هر كس شخص داغديدهاى را دلدارى دهد در قيامت خلعتى به وى بپوشانند كه زينت او باشد.»«٣٣١»
از هشام بن حكم نقل شده است كه گفت: «ديدم كه حضرت موسى بن جعفر (ع) پيش از دفن ميّت و پس از دفن آن (به صاحبان عزا) تسليت مىگفت.»«٣٣٢»
امام صادق (ع) فرمود: «پس از دفن ميّت تسليت گفتن ضرورى و لازم است، و فرمود: همين قدر در تسليت گفتن تو بس، كه صاحب عزا تو را ببيند.»«٣٣٣»
امام صادق (ع) را نزد قومى بردند كه مصيبت زده بودند، امام (ع) فرمود: «خداوند، ضعف و شكست شما را جبران كند و به نيكى شما را دلدارى دهد و مردگان شما را بيامرزد. سپس مراجعت فرمود.»«٣٣٤»
رسول خدا (ص) فرمود: «تسليت به صاحبان عزا بهشت را در پى دارد.»«٣٣٥»
امام صادق (ع) به مردى كه پسرش را از دست داده بود، تسليت گفت و فرمود:
«خداى عزّ و جلّ از تو براى پسرت بهتر و اجر الهى براى تو از پسرت بهتر است باز هم به امام (ع) خبر رسيد كه او بىتابى مىكند برگشت و به او فرمود: رسول خدا (ص) از دنيا رفت مگر او را الگوى خود قرار ندادهاىي عرض كرد: پسر من نوجوان بود! فرمود:
همانا پيش روى او سه خصلت است: شهادت بر اين كه خدا يكى است و رحمت خدا و شفاعت رسول خدا (ص) پس هرگز- ان شاء الله- يكى از اين سه خصلت را از دست نخواهد داد.»«٣٣٦»
ابو بصير از امام صادق (ع) روايت كرده است كه فرمود: «شايسته است كه صاحب عزا ردا نپوشد و با پيراهن باشد تا وى را بشناسند و همسايهها تا سه روز او را غذا دهند.»«٣٣٧»
آن حضرت فرمود: «ملعون است آن كسى كه در مصيبت ديگران ردا نپوشد.»«٣٣٨»
٣٣١ تا ٣٣٨ – من لايحضره الفقيه، ص ٤٥، باب التعزية و الجزع عندالمصيبة.