اما درباره يتيم، پيامبر (ص) فرموده است: «هر كه يتيمى را كه از پدر و مادر يتيم مانده تحت سرپرستى بگيرد تا او بى‌نياز شود، البته كه بهشت بر او واجب گردد»«٢٤١» و پيامبر (ص) فرمود: «من و كسى كه يتيمى را سرپرستى كند- در حالى كه اشاره به دو انگشتش مى‌فرمود- در بهشت همانند اين دو انگشت در كنار هم خواهيم بود.»«٢٤٢»

پيامبر (ص) فرمود: «هر كه از باب دلسوزى دستش را روى سر يتيمى بگذارد به عدد هر مويى كه از زير دستش مى‌گذرد خداوند براى او حسنه‌اى مى‌نويسد»«٢٤٣» و آن حضرت فرمود: «بهترين خانه مسلمانان خانه‌اى است كه در آن يتيمى باشد و به او احسان كنند و بدترين خانه مسلمانان خانه‌اى است كه در آن يتيمى باشد و به او بدى كنند.»«٢٤٤»

مى‌گويم: از طريق خاصه (شيعه) حديثى در ذيل آيه وَ إِذْ أَخَذْنا مِيثاقَ بَنِي إِسْرائِيلَ لا تَعْبُدُونَ إِلَّا الله ... وَ الْيَتامى‌.«٢٤٥» در تفسير امام عسكرى (ع) آمده است كه آن حضرت فرمود: «و امّا قول خداى تعالى وَ الْيَتامى‌ رسول خدا (ص) در آن باره فرموده: خداى تعالى بندگانش را به نيكى به يتيمان به خاطر گسستن ايشان از پدرانشان تشويق فرموده است پس هر كه از ايشان نگهدارى كند خداوند او را نگه دارد و هر كس آنان را گرامى دارد خداوند او را گرامى دارد و هر كه از باب رفق و مدارا دست بر سر

[٢٤٠] اين حديث را طبراني در الاوسط و بيهقي دل الشّعب – به طوري که الجامع الصغير و المغني آمده – از ابوهريره نقل کرده‌اند.

[٢٤١]- اين حديث را احمد در مسند خود ج ٤، ص٣٤٤ و طبراني در الکبير و ابويعلي نيز – به طوري که در مجمع الزوائد، ج ٨، ص ١٦١ آمده – نقل کرده‌اند.

[٢٤٢]و ٢٤٣ – اين حديث را بخاري در، ج ٨، ص ١٠، از قول سهل بن سعد و ابن ماجه به شماره ٣٦٨٠ از حديث ابن عباس نقل کرده‌اند.

[٢٤٤]- اين حديث را احمد در مسند، ج ٥، ص ٢٥٠ و طبراني به سند ضعيف از حديث ابو امامه باهلي نقل کرده‌اند.

[٢٤٥]- بقره / ٨٣: (به ياد آورديد) زماني را که از بني اسرائيل پيمان گرفتيم که جز خداي يگانه را پرستش نکنيد ... و به يتيمان نيکي کنيد.