راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٤٩٠ - حقوق مسلمانان

جز آن كه مردم او را ابله دانند و او نيز تحمّل كند كه بگويند ابله و نادان است.»«٢٣٢»

از آن حضرت نقل شده است كه فرمود: «گروهى از قريش با مردم خوب مدارا نكردند در نتيجه از ميان آن قوم رانده شدند در صورتى كه به خدا قسم آنان در نسب خود نقصانى نداشتند، و همانا گروهى از قريش با مردم خوشرفتارى كردند و به خاندان عالى پيوستند. سپس فرمود: هر كس كه دستش را از اذيت مردم باز دارد، در حالى كه او از اذيت مردم يك دست باز مى‌دارد، مردم از آزار وى دستها باز دارند.»«٢٣٣»

از آن حضرت نقل شده است كه فرمود: «شما را به اقامه نماز در مساجد و نيكى به همسايگان و اداى شهادت و حضور در تشييع جنازه سفارش مى‌كنم، زيرا شما ناگزير از همزيستى با مردم هستيد و براستى كسى نيست كه تا زنده است از مردم بى‌نياز باشد و ناچار بايد مردم با يكديگر بسازند.»«٢٣٤»

در روايت صحيح از معاوية بن وهب نقل شده كه مى‌گويد: «به حضرت صادق (ع) عرض كردم: چگونه بايد با اقوام و كسانى كه با ما معاشرت دارند، رفتار كنيمي امام (ع) در پاسخ فرمود: امانت ايشان را باز گردانيد و به سود و زيانشان گواهى دهيد و بيمارانشان را عيادت كنيد و بر جنازه امواتشان حضور يابيد.»«٢٣٥»

از آن حضرت نقل شده است كه فرمود: «نفس كشيدن كسى كه به خاطر ما غمگين و براى ظلم به ما اندوهناك است تسبيح و همّتش براى امر ما عبادت و پنهان داشتن راز ما، جهاد در راه خداست.»«٢٣٦»

از ابو الحسن (ع) نقل شده است كه فرمود: «اگر بخواهى اقدام به انجام كار خيرى كنى سعى كن بدون آن كه كسى مطلع شود، اين كار را انجام دهى. راوى گويد: كسى در خدمت آن حضرت بود و از فاش ساختن راز، سخن به ميان آمد، حضرت فرمود: زبانت را نگه‌دار تا عزيز شوى و افسار گردنت را به دست مردم نده (رازت را به كسى نگو) كه‌