راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٢٢٤ - باب پنجم در دلسوزى تاجر نسبت به امور مربوط به دين و اهتمام به آخرتش

عمره و يا جهاد، نبايد به سفر دريا رفت.»«٢٩»

در خبر است: «بدترين جاها، بازارهاست و بدترين بازاريها نخستين كسانى هستند كه به بازار وارد و بعد از همه خارج مى‌شوند.»«٣٠»

و كمال احتراز آن است كه مواظب باشد هر وقت نيازش بر آورده شد از بازار برگردد و به تجارت آخرت مشغول شود. صالحان پيشين چنين بودند بعضى از آنها چنان بودند كه هر گاه يك دانگ استفاده مى‌كردند، قناعت كرده و باز مى‌گشتند و بعضى از ايشان بعد از ظهر و برخى پس از عصر بر مى‌گشتند و بعضى بودند كه فقط يك و يا دو روز در هفته، كار مى‌كردند و به همين مقدار بسنده مى‌نمودند.»

مى‌گويم: در كافى از امام صادق (ع) وارد شده است كه فرمود: «هر كه در راه كسب بيدار خوابى كشد و چشمش بهره لازم را از خواب نبرد، چنين كسبى حرام است.»«٣١»

و از آن حضرت نقل شده است كه فرمود: «صنعتگران اگر تمام شب را بيدار خوابى بكشند، حرام است.»«٣٢»

و از آن حضرت نقل است: «هر كه روزى كم را ناچيز شمارد، از رزق زياد محروم خواهد شد.»«٣٣»

در مصباح الشريّعه«٣٤» از آن حضرت نقل شده است كه فرمود: «همانا خداى تعالى به بندگانش لطف كرده كه به ايشان اجازه كسب و جنب و جوش در راه زندگى را داده تا وقتى كه از حدود آن تجاوز نكنند و واجبات الهى و سنتّهاى پيامبر خدا (ص) را در تمام‌