راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ١٧١ - باب اول در فضيلت كسب و تشويق به آن
بخش ديگر كمك بگيريد و سربار ديگران نباشيد.»«٢٧»
از آن حضرت نقل شده است كه فرمود: «رسول خدا (ص) مىفرمايد: كسى كه بار زندگى خود را به دوش ديگران بيندازد، از رحمت خدا بدور است.»«٢٨»
از آن حضرت نقل شده است: «درباره مردى پرسيد، عرض كردند: نيازمند شده است، فرمود: اكنون چه مىكندي گفتند: در خانهاش به عبادت خدا مشغول است.
فرمود: پس هزينه زندگىاش از كجا تأمين مىشودي گفتند: يكى از برادران دينىاش زندگى او را تأمين مىكند. فرمود: به خدا سوگند، آن كه زندگى او را اداره مىكند عبادت بيشترى انجام مىدهد تا خود او.»«٢٩» اخبار از ائمه (ع) در اين زمينه فراوان است.
غزالى گويد: امّا آثار وارده از بزرگان لقمان حكيم به پسرش گفت: پسر عزيزم! از كسب حلال در برابر تنگدستى كمك بگير، زيرا كسى هرگز دچار تنگدستى نشد مگر آن كه به سه خصلت مبتلا شد: سستى در دين و ضعف در عقل و بى مروّتى و مهمّتر از اين سه خصلت بىاعتبارى او در نظر مردم است.
ابن مسعود مىگويد: همانا من دوست ندارم مردى را ببينم كه نه به امر دينىاش مشغول باشد و نه به امر دنيوىاش.
نقل كردهاند كه اوزاعى، ابراهيم بن ادهم را ديد كه پشته هيزمى روى شانهاش حمل مىكند. رو به او كرد و گفت: ابو اسحاق اين پشته را كجا مىبرىي دوستانت كارها را انجام مىدهند. ابراهيم گفت: اى ابو عمرو، اين حرف را نزن، زيرا من شنيدهام هر كسى در راه كسب حلال در معرض خوارى و مذلّت قرار گيرد، وارد بهشت مىشود.
ابو سليمان دارانى مىگويد: از نظر ما عبادت آن نيست كه پاهايت را دراز كنى در حالى كه ديگرى زندگى تو را تأمين مىكند، بلكه نخست بايد دو قرص نان براى خودت فراهم كنى و پس از تهيه آنها عبادت كنى.
٢٧ و ٢٨ – کافي، ج ٥، ص ٧٢، شماره ٦ و ٧.
[٢٩]- همان مأخذ، ص٧٨، شماره ٤.