راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٣٠٩ - باب ششم موارد حلال و حرام در ارتباط با سلاطين ظالم و حكم رفتن به مجالس و ورود بر ايشان و گراميداشت
مردم به خاطر آوردى قدرت خداى عزّ و جلّ را در فرداى قيامت بر خودت و از بين رفتن آنچه از مال ايشان به ايشان دادهاى و باقى ماندن آنچه به زيان خودت به ايشان دادهاى، به خاطر آورد.»«٢٣»
از ابو بصير به نقل از امام صادق (ع) رسيده است كه مىگويد: «نزد آن حضرت سخن درباره مردى از اين گروه به ميان آمد كه استاندار جايى شده بود، فرمود: رفتارش با برادران دينى چگونه استي راوى مىگويد گفتم: خيرى نزد او وجود ندارد، فرمود: جاى تأسفّ است كه به كارى كه شايسته آنها نيست وارد مىشوند و هيچ كار خيرى براى برادرانشان نمىكنند.»«٢٤»
از علىّ بن يقطين نقل شده كه گويد: «به امام كاظم (ع) عرض كردم: درباره اعمال اين قوم چه مىفرماييدي فرمود: اگر ناگزير از انجام آنى پس بپرهيز از اموال شيعه امام مىفرمايد: على به من خبر داد كه وى در ظاهر از شيعه ماليات را مىگيرد و در نهان به ايشان پس مىدهد.»«٢٥»
از امام صادق (ع) نقل شده است: «هيچ ستم پيشهاى نيست، مگر آن كه با او مؤمنى است كه خداى عزّ و جلّ به وسيله او از مؤمنان دفاع مىكند، و حال اين كه او خود در آخرت از همه مؤمنان- به خاطر مصاحبت با ستمگر- كم بهرهتر است.»«٢٦»
از علىّ بن يقطين نقل شده كه مىگويد: «امام كاظم (ع) به من فرمود: همانا خداوند عزّ و جلّ به همراه سلطان، اوليايى دارد كه به وسيله ايشان از اولياى خويش دفاع مىكند.»«٢٧»
فصل
غزالى گويد: اما از آثار حذيفه گويد: دورى كنيد از جاهاى فتنه و آشوب پرسيدند: آنها چه جاهايى استي گفت: در خانه فرمانروايان، وقتى كه يكى از شماها بر
٢٣، ٢٤ و ٢٥ – کافي، ج ٥، ص ١٠٩، شماره ١ ، ٢ و ٥.
[٢٦]و ٢٦ – همان مأخذ، ص ١٠٩، باب شرط من اذن لهم في اعمالهم، شماره ٥، ٧.