راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٣٧ - باب سوم در آداب غذا دادن به برادرانى كه به ديدن انسان مىآيند

اصحاب پيامبر (ص) بارها مى‌گفتند كه جمع شدن بر سر سفره غذا از جمله مكارم اخلاق است. وقتى كه براى خواندن قرآن جمع مى‌شدند متفرّق نمى‌شدند، مگر چيزى بچشند و گفته‌اند: جمع شدن برادران به تعداد كافى همراه با انس و الفت از امور دنيا حساب نمى‌شود. در خبر است: «خداى متعال در روز قيامت به بنده‌اش مى‌گويد:

فرزند آدم! گرسنه شدم، غذايم ندادى! مى‌گويد: پروردگارا! چگونه به تو غذا مى‌دادم در حالى كه تو پروردگار جهانيانىي مى‌فرمايد: برادر مسلمانت گرسنه بود و تو به او غذا ندادى و اگر به او غذا داده بودى گويا مرا غذا داده بودى.»«٥»

پيامبر (ص) مى‌فرمايد: «هر گاه كسى به ديدار شما آمد او را گرامى بداريد.»«٦»

و نيز فرمود: «در بهشت غرفه‌هايى است كه از بيرون داخل آنها و از داخل، خارج آنها ديده مى‌شود، اين غرفه‌ها متعلق به كسى است كه سخن نرم گويد، و به ديگران اطعام كند و موقعى كه مردم خوابيده‌اند نماز شب بخواند».«٧»

و نيز پيامبر (ص) فرمود: «بهترين فرد شما آن كسى است كه ديگران را اطعام كند.»«٨»

و نيز فرمود: «كسى كه برادر مؤمنش را آن قدر اطعام كند كه سير شود و آب دهد تا او را سيراب كند، خداوند او را به مقدار هفت خندق از آتش دوزخ دور سازد كه فاصله هر خندق با ديگرى پانصد سال راه است.»«٩»

مى‌گويم: از طريق راويان شيعه، رواياتى از امام صادق (ع)- به شرح زير- نقل‌