مستحب است كه با فرزند مدارا كنند، «اقرع بن حابس ديد كه پيامبر (ص) فرزندش حسن (ع) را مى‌بوسد. گفت: من ده فرزند دارم، هيچ كدام را نبوسيده‌ام، فرمود: همانا كسى كه رحم نكند، مورد ترحّم قرار نمى‌گيرد.»«٤١٦»

عايشه مى‌گويد: رسول خدا (ص) به من فرمود: «صورت اسامه را بشوى. پس شروع به شستن آن كردم و من ابا داشتم پيامبر (ص) دست مرا كنار زد و خود صورت اسامه را شست و او را بوسيد، سپس فرمود: اسامه به ما نيكى مى‌كرد در حالى كه او جاريه (كنيز) نبود.»«٤١٧»

پاى امام حسن (ع) لغزيد، در حالى كه پيامبر (ص) روى منبر بود، از منبر پايين آمد و اين آيه را خواند: أَنَّما أَمْوالُكُمْ وَ أَوْلادُكُمْ فِتْنَةٌ«٤١٨»«٤١٩» عبد الله بن شدّاد مى‌گويد: «در آن ميان كه رسول خدا (ص) با مردم نماز مى‌خواند، ناگاه، حسين (ع) آمد و در حالى كه آن حضرت در حال سجده بود برگردن او سوار شد، پيامبر (ص) نماز جماعت را طولانى ساخت به حدّى كه گمان كردند اتّفاقى افتاده است همين كه پيامبر نمازش را تمام كرد، پرسيدند: سجده را به قدرى طول داديد كه گمان كرديم اتفاقى افتاده است. فرمود: پسرم روى شانه من سوار شده بود، نخواستم كه پيش از برآوردن حاجتش تعجيل كنم.»«٤٢٠»

[٤١٦] اين حديث را بخاري در ج ٨، ص ٩، کتاب خود از حديث ابوهريره، و ابوداوود، در ج ٢، ص ٦٤٥، نقل کرده‌اند.

[٤١٧]- به اين عبارت در هيج جا برخورد نکردم، جز اين که احمد در مسند خود نقل کرده است پاي اسامه در آستانه در لغزيد و از آن خون جاري شد و پيامبر (ص) آن را مي‌مکيد! و مي‌گفت: «اگر اسامه جاريه‌اي بود، به او زينت و لباس مي‌پوشاندم بلکه هزينه او را متحمل مي‌شدم». اين حديث مانند دهها حديث ديگر که احمد نقل کرده است، در انتسابش به پيامبر (ص) جاي تأمّل است . – م.

[٤١٨]- تغابن / ١٥: اموال و فرزندانتان وسيله آزمايش شما هستند.

[٤١٩]- اين حديث را ابن ابي شيبه و صاحبان سنن و احمد و ابن مردويه از کلام بريده نقل کرده و ترمذي آن را عجيب دانسته به درّالمنثور، ج ٦، ص ٢٢٨، ذيل آيه مراجعه کنيد.

[٤٢٠]- اين حديث را نسائي در ج ٢، ص ٢٣٠، از حديث عبدالله بن شدّاد از قول پدرش نقل کرده است.