راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٤٥٧ - حقوق مسلمانان

برادرش جويا شود، خداوند از عيب او بازجويى كند و هر كه خدا از او عيبجويى كند رسوا شود، هر چند كه در خلوتخانه‌اش باشد.»«٦٣»

نقل كرده‌اند كه عمر شبى در مدينه از جايى مى‌گذشت. صداى مردى را در خانه‌اى شنيد كه آواز مى‌خواند روى ديوار رفت ديد كه زنى در نزد آن مرد نشسته و شرابى پيش اوست. گفت: اى دشمن خدا آيا گمان بردى خدا را كه معصيت كنى، معصيت تو را مى‌پوشاندي او گفت: يا امير المؤمنين! شتاب نكن اگر من يك معصيت خدا را كرده‌ام، تو سه معصيت خدا را مرتكب شدى. خداى تعالى فرموده است «تجسّس نكنيد» در حالى كه تو تجسّس كردى. و فرموده است: «از پشت خانه‌ها وارد نشويد» در حالى كه تو از روى ديوار بر من وارد شدى! و خداى تعالى مى‌فرمايد: «جز خانه‌هاى خودتان به خانه ديگران وارد نشويد ...» در حالى كه تو بدون اجازه وارد خانه من شدى. عمر گفت:

آيا اميد خيرى از تو، در صورت گذشت و عفو من وجود داردي گفت: آرى به خدا قسم يا امير المؤمنين اگر تو مرا عفو كنى هرگز چنين كارى را دوباره انجام نخواهم داد. پس عمر او را بخشيد و او را به حال خود گذاشت و بيرون آمد.

پيامبر (ص) فرمود: «تمام امت من معاف هستند جز افشاگران و افشاگرى آن است كه مردى كار بدى بكند، و بعد كسانى آن را برملا كنند.»«٦٤»

آن حضرت فرمود: «هر كس به سخن قومى گوش فرا دهد در حالى كه آنان راضى به شنيدن او نبوده‌اند، روز قيامت به گوشهاى وى سرب بريزند.»«٦٥»

مى‌گويم: قبلا از طريق خاصّه (شيعه) احاديثى را در اين باب «باب اين كه نبايد به خبرهاى مردم گوش داد» نقل كرديم.

در كافى از امام صادق (ع) چنين نقل شده است: «رسول خدا (ص) فرمود: هر كه كار زشتى را فاش كند مانند كسى است كه آن كار را انجام داده و هر كه مؤمنى را به‌