راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٣١٤ - باب ششم موارد حلال و حرام در ارتباط با سلاطين ظالم و حكم رفتن به مجالس و ورود بر ايشان و گراميداشت

اظهار محبّت و دوستى و اشتياق به ديدار وى كند و يا اين كه علاقه شديد به طول عمر و بقاى وى داشته باشد، زيرا او بيشتر وقتها تنها به سلام دادن اكتفا نمى‌كند، بلكه حرف مى‌زند و سخنانش از چند صورت بيرون نيست، يا دعا براى اوست كه جايز نيست، مگر اين كه بگويد: خدا تو را اصلاح كند! و يا خدا تو را به كارهاى نيك موفق بدارد! و يا خداوند عمر تو را در طاعت خود طولانى گرداند! و نظاير اينها و اما دعا به اين كه خدا تو را نگه دارد و عمر طولانى دهد، و دعا براى طول بقا و وفور نعمت با خطاب به عنوان مولى و نظير آن جايز نيست. پيامبر (ص) فرمود: «هر كس براى بقاى ظالمى دعا كند در حقيقت دوست دارد كه خدا را روى زمين معصيت كنند»،«٣١» پس اگر از دعا بگذرد به ثنا گويى برسد و چيزهايى بگويد كه در او نيست، دروغگو، منافق و گرامى‌دارنده ظالم خواهد بود كه اين هر سه معصيت است.

پيامبر (ص) فرمود: «همانا در وقت مدح فاسق خداوند به غضب مى‌آيد.»«٣٢»

و در خبر ديگرى آمده است: «هر كه ظالمى را احترام كند، در حقيقت به نابودى اسلام كمك كرده است.»«٣٣»

اگر از اين هم تجاوز كند و به تصديق گفته‌ها و پاك شمردن هر عملى كه او انجام مى‌دهد برسد، به خاطر تصديق و كمك به ظالم، گنهكار خواهد بود، زيرا پاك دانستن اعمال و ثناگويى آنها كمك است و كمك بر معصيت، تشويق است براى تمايل به معصيت، همان طورى كه تكذيب و مذمت و تقبيح، منع از معصيت و تضعيف انگيزه‌هاى ظلم است و كمك بر معصيت، خود معصيت است و لو به جزئى از كلمه باشد و اگر از اين حد هم بگذرد و به اظهار محبّت و اشتياق به ديدار و طول عمر او برسد، اگر به دروغ اظهار كند، هم معصيت دروغ و هم نفاق را مرتكب شده است و اگر راست‌