راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٥٢٩ - حقوق پدر و مادر و فرزند

گريانده‌اى، خندان ساز.»«٤٢٤»

پيامبر (ص) فرمود: «حق برادر بزرگتر بر برادر كوچكتر همچون حق پدر بر فرزندان است»«٤٢٥» و آن حضرت فرمود: «هر گاه مركب كسى از شما چموشى كرد يا همسرش و يا يكى از خاندانش بدخلق بود در گوشش اذان بگوييد.»«٤٢٦»

مى‌گويم: از طريق خاصه (شيعه) در كافى به سند صحيح از ابو ولّاد حنّاط نقل شده است كه مى‌گويد: «از امام صادق (ع) راجع به آيه شريفه وَ بِالْوالِدَيْنِ إِحْساناً«٤٢٧» پرسيدم: مقصود از اين احسان چيستي فرمود: احسان آن است كه با پدر و مادر به نيكى معاشرت كنى و آنها را مجبور نكنى تا چيزى را كه احتياج دارند از تو بخواهند، هر چند بى‌نياز باشند (تو وظيفه‌ات را انجام بده) مگر خداى تعالى نمى‌فرمايد: لَنْ تَنالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ.«٤٢٨» راوى مى‌گويد: آنگاه امام صادق (ع) فرمود: و امّا يبلغنّ عندك الكبر احدهما او كلاهما فلا تقل لهما افّ و لا تنهرهما يعنى اگر تو را دلتنگ كردند به آنها اف مگو و اگر تو را زدند با آنها تندى نكن و فرمود: وَ قُلْ لَهُما قَوْلًا كَرِيماً«٤٢٩» يعنى اگر تو را زدند، بگو: خدا شما را بيامرزد، اين سخن ارزشمند و كريمانه است از جانب تو، و فرموده است: وَ اخْفِضْ لَهُما جَناحَ الذُّلِّ من الرَّحْمَةِ«٤٣٠» فرمود:

يعنى: ديدگانت را به آنها خيره نكن بلكه با مهربانى و دلسوزى نگاه كن صدايت را از