راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٤٦٠ - حقوق مسلمانان

عكرمه از ابن عباس نقل كرده است كه همسر بريره بنده‌اى بود به نام مغيث. گويى من مى‌بينم كه پشت سر بريره گريه مى‌كند و اشك چشمش بر محاسنش جارى است.

پيامبر (ص) به عباس فرمود: آيا از زيادى محبت مغيث نسبت به بريره و شدّت عداوت بريره نسبت به مغيث در شگفت نيستىي پس پيامبر (ص) به بريره فرمود: اگر برگردى نزد مغيث كه او پدر فرزندان تو است بهتر خواهد بود. عرض كرد: يا رسول الله آيا شما امر مى‌فرماييد و بايد انجام دهمي فرمود: خير بلكه من شفاعت مى‌كنم.»«٧٥»

مى‌گويم: از طريق خاصّه (شيعه) روايتى در كافى از مفضّل بن عمر آمده است كه امام صادق (ع) فرمود: «همانا خداى عزّ و جلّ دسته‌اى از مخلوق را آفريده و ايشان را براى قضاى حوايج شيعيان فقير ما برگزيده است تا در برابر آن بهشت را به ايشان پاداش دهد. پس اگر تو مى‌توانى از آنها باشى چنان باش. سپس فرمود: به خدا كه ما را پروردگارى است كه ما او را پرستش مى‌كنيم و چيزى را شريك او نمى‌سازيم»«٧٦» و از آن حضرت نقل شده است كه فرمود: «برآوردن حاجت مؤمن بالاتر از آزاد كردن هزار بنده و بار كردن هزار اسب در راه خداست»«٧٧» و از آن حضرت نقل شده است كه فرمود: «برآوردن حاجت مرد مؤمنى، در نزد خدا از بيست حجى كه در هر حج صد هزار دينار خرج شود بالاتر است.»«٧٨»

از اسماعيل بن عمار صيرفى نقل شده كه مى‌گويد: «به امام صادق (ع) عرض كردم: فدايت شوم، آيا مؤمن براى مؤمن رحمت استي فرمود: آرى گفتم: چگونه رحمت استي فرمود: هر مؤمنى كه براى حاجتى نزد برادر مؤمنش برود رحمتى است كه خداوند آن را به سوى وى فرستاده و برايش آماده كرده است، پس اگر حاجتش را برآورده سازد رحمت خدا را پذيرفته و اگر حاجت او را ردّ كند با وجود آن كه‌