راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٤٥٨ - حقوق مسلمانان
عملى سرزنش كند، از دنيا نرود، مگر آن كه خود مرتكب آن عمل شود»«٦٦» و از آن حضرت نقل شده است كه فرمود: «هر كس درباره مؤمنى آنچه با چشمانش ديده و گوشهايش شنيده، بگويد از جمله كسانى است كه خداى عزّ و جلّ درباره ايشان فرموده است: إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَنْ تَشِيعَ الْفاحِشَةُ في الَّذِينَ آمَنُوا لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ.«٦٧»
در حديث صحيح از عبد الله بن سنان آمده است كه مىگويد: «به آن حضرت عرض كردم: آيا ديدن عورت مؤمن بر مؤمن حرام استي فرمود: آرى، عرض كردم:
مقصود شما عورتين اوستي فرمود: نه آنچه تو فهميدى نيست، بلكه منظور از عورت مؤمن فاش كردن سرّ اوست.»«٦٨»
غزالى گويد: و از جمله حقوق آن است كه از رفت و آمد به اماكن تهمتبرانگيز- به خاطر نگهدارى دل مردم از بدگمانى و زبانشان از غيبت- دورى كند، زيرا كه مردم هر گاه با ذكر كارهاى اين شخص از خدا نافرمانى كنند و او باعث اين نافرمانى شود، وى شريك معصيت خواهد بود. خداى تعالى فرموده است: وَ لا تَسُبُّوا الَّذِينَ يَدْعُونَ من دُونِ الله فَيَسُبُّوا الله عَدْواً بِغَيْرِ عِلْمٍ.«٦٩»
پيامبر (ص) فرمود: «چگونه مىبينيد كسى را كه به پدر و مادرش دشنام مىدهدي
عرض كردند: آيا كسى پيدا مىشود كه پدر و مادرش را دشنام دهدي فرمود: آرى، شخصى كه پدر و مادر ديگران را دشنام مىدهد، و آنها نيز پدر و مادر او را دشنام مىدهند.»«٧٠»
[٦٦] کافي، ج ٢، ص ٣٥٦ شماره ٢.
[٦٧]- همان مأخذ، ص ٣٥٧، شماره ٢. نور / ١٨: همانا آنان که دوست دارند کارهاي ناشايست، درباره آنان که ايمان آوردهاند فاش شود ايشان را عذاب دردناکي است.
[٦٨]- همان مأخذ، ص ٣٥٨.
[٦٩]- انعام / ١٠٨: به کساني که غير خدا را (معبود خود) ميخوانند دشنام ندهيد مبادا که آنها نيز از روي ظلم و جهل خدا دشنام دهند.
[٧٠]- اين حديث را بخاري در، ج ٨، ص ٣ و ترمذي در، ج ٨، ص ٩٧ از حديث ابن عمر و طبراني – به نوشته مجمع الزوائد، ج ٨، ص ٧٣ – نظير آن را در الکبير نقل کردهاند.