راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ١٦١ - نهم، در نافرمانى زنان،

غياب شوهر، او را پاس بدارد و در تمام كارهايش در پى خوشحالى و مسرّت همسرش باشد، در مورد عفّت خود و مال شوهر به او خيانت نكند و از خانه بيرون نرود، و اگر رفت به صورت پوشيده در هيأتى كه جلب توجه نكند، در پى جاهاى خلوت بوده باشد نه خيابانها و بازارها مبادا بيگانه‌اى صداى او را بشنود و يا شخصا او را بشناسد، در موارد نياز مبادا به دوست شوهرش، خود را معرفى كند، بلكه به هر كسى كه گمان مى‌كند او را مى‌شناسد، خود را ناشناخته بگيرد همتّش اصلاح امور خويش و تدبير منزل باشد به روزه و نمازش توجه كند وقتى كه دوست همسرش در منزل را زد و اجازه ورود خواست، در صورتى كه شوهرش در خانه نيست حق ندارد چيزى از او بپرسد و به خاطر حميت نسبت به خود و شوهرش نبايد با او گفتگو كند و به آنچه خداوند روزى كرده، نسبت به همسرش قانع باشد و حق شوهرش را بر حق خود و ساير خويشاوندان مقدّم بدارد، هميشه تميز و پاكيزه و در هر حال آماده بهره‌بردارى باشد كه اگر شوهرش خواست، برخوردار شود به فرزندانش دلسوز باشد و به لباس آنها توجه كند، زبانش را از دشنام به فرزندان و برگرداندن حرف شوهر نگه دارد، پيامبر (ص) فرموده است: «من با زن گندمگون كه علاقمند به فرزندان باشد مانند اين دو (در حالى كه انگشتانش را به هم متصل كرده بود) هستيم، يعنى زنى كه از شوهر بيوه شده و به خاطر دخترانش بيوه مانده تا آنها همسر گزيده و جدا شده و يا مرده‌اند.»«٩١»

از جمله آداب زن آن است كه هر چه مى‌تواند در منزل خدمت كند و به زيبايى و جمال خودش به شوهر فخر فروشى نكند و شوهرش را به خاطر زشتى سرزنش ننمايد.

آورده‌اند كه اصمعى مى‌گويد: وارد باديه شدم ديدم، زنى از زيباترين زنان، همسر مردى از بد شكلترين مردان است، گفتم: آيا راضى هستى كه همسر چنين مردى باشىي

گفت: خاموش باش حرف نادرستى زدى، شايد او بين خود و خدايش بهترين كس باشد