:ذو مکانه و منزله أَمِینٌ (٥٤)مؤتمن علی کلّ شیء.نقل [٢] أنّه لمّا خرج من السّجن،اغتسل و تنظّف،و لبس ثیابا جددا.فلمّا دخل علی الملک قال:«اللّهمّ إنّی أسألک من خیره،و أعوذ بک بعزّتک و قدرتک [٣] من شرّه».ثمّ سلّم علیه،و دعا له بالعبریّه.فقال:ما هذا اللّسان؟فقال:لسان آبائی.

و کان الملک یعرف سبعین لسانا.فکلّمه بها،فأجابه بجمیعها.فتعجّب منه،فقال:

إنّی أحبّ أن أسمع رؤیای منک.فحکاها،و نعت له البقرات و السّنابل و أماکنها، علی ما رآها.فأجلسه علی السّریر،و فوّض إلیه أمره.

قٰالَ اجْعَلْنِی عَلیٰ خَزٰائِنِ الْأَرْضِ

:ولّنی أمرها.و الأرض أرض مصر.

و فی تفسیر علیّ بن إبراهیم [٤]:یعنی علی الکناریج [٥] و الأنابیر [٦].

إِنِّی حَفِیظٌ

لها ممّن لا یستحقّها عَلِیمٌ (٥٥)بوجوه التّصرّف فیها.

و قیل [٧]:لعلّه [٨]-علیه السّلام-لمّا رأی أنّه یستعمله فی أمره لا محاله،آثر ما تعمّ فوائده و تجلّ عوائده.

٥٢٥١

و فی عیون الأخبار [٩]:حدّثنا أحمد بن زیاد بن جعفر الهمدانیّ-رضی اللّٰه عنه-

[١] أنوار التنزیل ٤٩٩/١.

[٢] أنوار التنزیل ٤٩٩/١.

[٣] لیس فی أ،ب،ر.

[٤] تفسیر القمیّ ٣٤٦/١.

[٥] المصدر:الکنادیج.و هو جمع الکندوج شبه مخزن من تراب أو خشب،توضع فیه الحنطه و غیرها.و الکناریج-جمع الکرنج کقرطق- الحانوت أو متاع حانوت بقّال.

[٦] الأنابیر-جمع أنبار-:بیت التاجر الّذی یجمع فیه المتاع و الغلال.

[٧] أنوار التنزیل ٥٠٠/١.

[٨] أ،ب:لعل.

[٩] العیون ١٣٨/٢،ح ٢.