فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٣٥ - گفتگو (ابعاد فقهى امام خمينى(ره))

رسيدن به‌اين اهداف بزرگ يعنى رهانيدن آدمى از سلطه و اسارت بيگانگان و در نتيجه اعطاى حرّيت و آزادى به وى، (٣٢)تعليم و تربيت فراگير بشر، (٣٣)احياى ارزش هاى انسانى، (٣٤)اقامه قسط و عدالت و مردم گرايى (٣٥)و بالاخره اكمال و رسانيدن آدميان به تعالى و رشد الهى ورستگارى (٣٦)همه مستلزم برپايى و تشكيل حكومت است . اجراى اين برنامه هاو رسيدن به اين آرمانها بدون ابزار حكومت، امكان پذير نيست. درواقع حكومت و نظام و سياست،وسيله و ابزار اجراى اهداف انبيا است . ازاين جهت مى‌بينيم كه هركدام از آن بزرگواران نظير حضرت داوود(ع) و حضرت سليمان(ع) و نبىّ اكرم(ص) كه موفق به تشكيل حكومت شده اند، تاچه اندازه درتعقيب و وصول به اهداف الهى خود موفق بوده اند و هركدام كه چنين ابزارى را به دست نياورده اند، تاچه اندازه راه حركت آنها ناهموار و در وصول به اهداف خود تا چه حدّ درتنگنا بوده اند. بى جهت نيست كه طواغيت و دشمنان اديان درهميشه تاريخ، براى ايجاد حكومت هاى صالحان ايجاد مانع و معضل كرده اند و همواره به دنبال براندازى حاكميّت صالحان بوده‌اند.

ازآن جا كه‌درميان همه اديان الهى، دين مبين اسلام براى «همه افراد» و «همه مكان ها» و «همه زمان ها» تا ابد و قيامت عموميّت دارد و اين عموميّتِ سه گانه از نظر قرآن شريف و روايات اهل البيت(ع) از ضروريات و بديهيات است، بنابراين اسلام درزمان غيبت امام معصوم(ع) نيز بدون