فقه اهل بيت: شما معتقديد كه مفهوم ولايت فقيه از آغازِ فقه تاكنون به همين شكل امروزى مطرح بوده است. با توجه به اين كه حكومت در دست فقها نبوده و مسائل نوپيدا در حكومت اسلامى به دليل عدم ابتلا درميان فقها كمتر مطرح شده است، اكنون چگونه مى‌توان ادعا كرد مرحوم شيخ مفيد و شيخ طوسى و علامه حلى و شهيد اول و ثانى و محقق و ابن فهد حلى و صاحب جواهر و شيخ انصارى، از ولايت فقيه همان نظريه و قرائتى را اراده كرده اند كه امام خمينى به عنوان «ولايت مطلقه فقيه» مطرح كردند؟ اساساً مراد از اطلاق درولايت مطلقه درسخنان امام چه بوده و آيا مى‌توان گفت تمامى فقها به ولايت فقيه قائل بودند؟ لطفاً دلايل مدعاى خويش را به طور مبسوط و مستند بيان كنيد!

آيت اللّه‌ معرفت: همان طور كه اشاره كرديد بنده معتقدم مفهوم ولايت فقيه از روز اول تاكنون درطول تاريخ فقاهت شيعه به معناى مسوءوليت و سرپرستى امور مربوطه بوده است كه برحسب موارد تفاوت مى‌كند و در شوءون عامه و مصالح همگانىِ امت، تمامى احكام انتظامى اسلام را شامل