فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ٥٥٨ - قسم به نور خورشيد
طُلُوعِ الشَّمْسِ وَ قَبْلَ الْغُرُوبِ.
ق (٥٠) ٣٩
١٨٢. بى فروغ شدن نور خورشيد، در آستانه برپايى قيامت:
وَ جُمِعَ الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ يَقُولُ الْإِنْسانُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ الْمَفَرُّ [١].
قيامت (٧٥) ٩ و ١٠
إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ.
تكوير (٨١) ١
١٨٣. رفتن نور خورشيد، در آستانه برپايى قيامت:
وَ جُمِعَ الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ [٢].
قيامت (٧٥) ٩
إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ [٣].
تكوير (٨١) ١
١٨٤. رفتن نور خورشيد در آستانه قيامت، موجب از بين رفتن نور ستارگان:
إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ وَ إِذَا النُّجُومُ انْكَدَرَتْ [٤].
تكوير (٨١) ١ و ٢
١٨٥. نورانيت و فروزندگى خورشيد، جلوهاى از ربوبيت و تدبير خداوند:
إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ ... هُوَ الَّذِي جَعَلَ الشَّمْسَ ضِياءً ....
يونس (١٠) ٣ و ٥
آثار نور خورشيد
١٨٦. نور افشانى خورشيد در آسمان، به امر خداوند:
هُوَ الَّذِي جَعَلَ الشَّمْسَ ضِياءً ....
يونس (١٠) ٥
١٨٧. خورشيد، داراى نور و گرماى شديد:
وَ جَعَلْنا سِراجاً وَهَّاجاً [٥].
نبأ (٧٨) ١٣
١٨٨. بهرهگيرى ماه، از نور خورشيد:
وَ الشَّمْسِ وَ ضُحاها وَ الْقَمَرِ إِذا تَلاها.
شمس (٩١) ١ و ٢
خلقت نور خورشيد
١٨٩. نور خورشيد، همانند خورشيد، آفريده شده به فرمان خداوند:
وَ جَعَلْنا سِراجاً وَهَّاجاً [٦].
نبأ (٧٨) ١٣
قسم به نور خورشيد
١٩٠. سوگند خداوند به نور گسترده خورشيد، به هنگام چاشت:
وَ الشَّمْسِ وَ ضُحاها.
شمس (٩١) ١
وَ الضُّحى.
ضحى (٩٣) ١
١٩١. سوگند خداوند به نور خورشيد، براى تأكيد بر قطع نشدن ارتباط او با پيامبر صلى الله عليه و آله و بغض و كينه نداشتن او:
وَ الضُّحى وَ اللَّيْلِ إِذا سَجى ما وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَ ما قَلى. [٧]
ضحى (٩٣) ١-/ ٣
١٩٢. قسم خداوند به نور خورشيد، براى تأكيد به رستگارى اهل تزكيه:
وَ الشَّمْسِ وَ ضُحاها قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاها.
شمس (٩١) ١ و ٩
[١] . جمع بين خورشيد و ماه با از بين رفتن نور آن دو با خسوف ماه است. (مجمع البيان، ج ٩-/ ١٠، ص ٥٩٨)
[٢] . جمع بين خورشيد و ماه به جمع بين آن دو در رفتن روشنايى و نور آنها به وسيله خسوف است. (مجمع البيان، ج ٩-/ ١٠، ص ٥٠٢)
[٣] . «كوّرت» به رفتن نور و روشنايى تفسير شده است. (تفسير التحرير و التنوير، ج ١٥، جزء ٣٠، ص ١٤١)
[٤] . آنگاه كه نور خورشيد برود ستارگان تيره و تارمىشوند. (تفسير التحريروالتنوير، ج ١٥، جزء ٣٠، ص ١٤١)
[٥] . «وهج» به مجموع نور و حرارت گفته مىشود. «و جعلنا سراجاً» يعنى خورشيد را در نهايت درجه نور و حرارت قرار داديم. (التفسيرالكبير، ج ١٦، ص ٨)
[٦] . «جعلنا» يعنى خلقنا. (تفسيرالتحرير والتنوير، ج ١٥، جزء ٣٠، ص ٢٤)
[٧] . «ضحى» يعنى نور روز. (مجمع البيان، ج ٩- ١٠، ص ٧٦٥)