اللَّهُ الْمُلْكَ إِذْ قالَ إِبْراهِيمُ رَبِّيَ الَّذِي يُحْيِي وَ يُمِيتُ قالَ أَنَا أُحْيِي وَ أُمِيتُ قالَ إِبْراهِيمُ فَإِنَّ اللَّهَ يَأْتِي بِالشَّمْسِ مِنَ الْمَشْرِقِ فَأْتِ بِها مِنَ الْمَغْرِبِ فَبُهِتَ الَّذِي كَفَرَ وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ.

بقره (٢) ٢٥٨

هدايت‌ناپذيرى نمرود

٢٤. هدايت‌ناپذيرى نمرود به جهت ظلم و عناد او در برابر حق:

أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِي حَاجَّ إِبْراهِيمَ فِي رَبِّهِ أَنْ آتاهُ اللَّهُ الْمُلْكَ إِذْ قالَ إِبْراهِيمُ رَبِّيَ الَّذِي يُحْيِي وَ يُمِيتُ قالَ أَنَا أُحْيِي وَ أُمِيتُ قالَ إِبْراهِيمُ فَإِنَّ اللَّهَ يَأْتِي بِالشَّمْسِ مِنَ الْمَشْرِقِ فَأْتِ بِها مِنَ الْمَغْرِبِ فَبُهِتَ الَّذِي كَفَرَ وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ.

بقره (٢) ٢٥٨

هلاكت نمرود

٢٥. هلاك شدن نمرود به وسيله فرو ريختن پايه‌ها و سقف كاخش:

قَدْ مَكَرَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَأَتَى اللَّهُ بُنْيانَهُمْ مِنَ الْقَواعِدِ فَخَرَّ عَلَيْهِمُ السَّقْفُ‌ [١] ...

نحل (١٦) ٢٦

نوح (عليه‌السّلام)

نوح عليه السلام اوّلين پيامبر فرستاده شده به سوى تمام مردم زمين‌ [٢] و اوّلين پيامبرى است كه عذاب [استيصال‌] در زمان وى نازل گرديد. [٣] وى در ٣٥٠ سالگى يا ٤٨٠ سالگى به نبوّت مبعوث شد و ٩٥٠ سال در قوم خود زيست. [٤] قرآن كريم با اوصاف و القاب نيك از اين پيامبر بزرگ نام برده و هفتاد و يكمين سوره قرآن نيز به نام نوح است. با توجّه به مدخلهاى مستقلّ «قوم نوح» و «كشتى نوح» در اين مدخل تنها به مباحث مربوط به نوح پرداخته شده و از واژه «نوح» استفاده شده است.

اهمّ عناوين: عطاياى خدا به نوح عليه السلام، فضايل نوح عليه السلام، مقامات نوح عليه السلام، همسر نوح‌

آرامش نوح عليه السلام‌

١. آرامش يافتن نوح عليه السلام و اهلش، از غمى شديد و عظيم:

وَ نُوحاً إِذْ نادى‌ مِنْ قَبْلُ فَاسْتَجَبْنا لَهُ فَنَجَّيْناهُ وَ أَهْلَهُ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ.

انبياء (٢١) ٧٦

وَ لَقَدْ نادانا نُوحٌ‌ .... وَ نَجَّيْناهُ وَ أَهْلَهُ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ‌ [٥].

صافّات (٣٧) ٧٥ و ٧٦

آينده‌نگرى نوح عليه السلام‌

٢. آينده‌نگرى نوح عليه السلام از ايمان نياوردن فردى ديگر از قومش:

وَ قالَ نُوحٌ رَبِّ لا تَذَرْ عَلَى الْأَرْضِ مِنَ‌

[١] . در احتمالى، مراد، نمرود بن كنعان است. (مجمع‌البيان، ج ٥-/ ٦، ص ٥٤٩؛ جامع‌البيان، ج ٨، جزء ١٤، ص ١٢٩)

[٢] . تاريخ طبرى، ج ١، ص ١١١؛ الدرالمنثور، ج ٣، ص ٤٧٩؛ التفسير المنير، ج ٢٩، ص ١٣٧

[٣] . اعلام‌القرآن، خزائلى، ص ٦٤١

[٤] . تاريخ طبرى، ج ١، ص ١١٢-/ ١١٣

[٥] «الكرب» به معناى غم شديد است. (مفردات، ص ٧٠٦، «كرب»)