فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ٣٨٣ - نگاه به خدا
نگاه به ابرار
٢٨. مشهود بودن درخشندگى و طراوت نعمتهاى آخرت، در چهره ابرار، براى بيننده و نظارهگر:
كَلَّا إِنَّ كِتابَ الْأَبْرارِ لَفِي عِلِّيِّينَ تَعْرِفُ فِي وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ النَّعِيمِ [١].
مطفّفين (٨٣) ١٨ و ٢٤
نگاه به اژدها---) همين مدخل، نگاه موسى عليه السلام
نگاه به برقهاى آسمانى
٢٩. نگاه به برقهاى اميدزا و خوفآفرين، از راههاى خداشناسى:
هُوَ الَّذِي يُرِيكُمُ الْبَرْقَ خَوْفاً وَ طَمَعاً ....
رعد (١٣) ١٢
وَ مِنْ آياتِهِ يُرِيكُمُ الْبَرْقَ خَوْفاً وَ طَمَعاً ... إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ.
روم (٣٠) ٢٤
٣٠. نگاه به برقهاى آسمانى، به منظور شناخت خدا، نشانه خردمندى:
وَ مِنْ آياتِهِ يُرِيكُمُ الْبَرْقَ خَوْفاً وَ طَمَعاً ... إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ.
روم (٣٠) ٢٤
نگاه به جبرئيل
٣١. نگاه پيامبر صلى الله عليه و آله به هنگام ظهور جبرئيل به سيماى اصلى خود، در افق اعلى (جانب مشرق):
وَ هُوَ بِالْأُفُقِ الْأَعْلى ما كَذَبَ الْفُؤادُ ما رَأى [٢].
نجم (٥٣) ٧ و ١١
٣٢. مشاهده و نگاه محمّد صلى الله عليه و آله به صورت اصلى جبرئيل، نزد سدرةالمنتهى در معراج:
وَ لَقَدْ رَآهُ نَزْلَةً أُخْرى عِنْدَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهى.
نجم (٥٣) ١٣ و ١٤
نيز---) جبرئيل، تمثّل جبرئيل و همين مدخل، نگاه مريم عليها السلام
نگاه به خدا
٣٣. درخواست موسى عليه السلام براى ديدن خدا:
وَ لَمَّا جاءَ مُوسى لِمِيقاتِنا وَ كَلَّمَهُ رَبُّهُ قالَ رَبِّ أَرِنِي أَنْظُرْ إِلَيْكَ ....
اعراف (٧) ١٤٣
٣٤. ناممكن بودن نگاه به خداوند، پاسخ خداوند به درخواست موسى عليه السلام:
وَ لَمَّا جاءَ مُوسى ... قالَ رَبِّ أَرِنِي أَنْظُرْ إِلَيْكَ قالَ لَنْ تَرانِي ....
اعراف (٧) ١٤٣
٣٥. آشكارا ديدن خداوند، شرط بنىاسرائيل، براى ايمان به موسى عليه السلام:
وَ إِذْ قُلْتُمْ يا مُوسى لَنْ نُؤْمِنَ لَكَ حَتَّى نَرَى اللَّهَ جَهْرَةً فَأَخَذَتْكُمُ الصَّاعِقَةُ وَ أَنْتُمْ تَنْظُرُونَ.
بقره (٢) ٥٥
٣٦. عذاب شدن بنىاسرائيل با صاعقه آسمانى، در پى درخواست رؤيت خداوند:
وَ إِذْ قُلْتُمْ يا مُوسى لَنْ نُؤْمِنَ لَكَ حَتَّى نَرَى اللَّهَ جَهْرَةً فَأَخَذَتْكُمُ الصَّاعِقَةُ وَ أَنْتُمْ تَنْظُرُونَ.
بقره (٢) ٥٥
[١] . «تعرف فى وجوههم نضرة النّعيم» يعنى آنگاه كه آنان را ببينى مىفهمى كه آنان از اهل نعمتاند و در چهرههاى آنان نور، نيكويى، سفيدى و سرور مىبينى. (مجمعالبيان، ج ٩-/ ١٠، ص ٦٩٢)
[٢] . برخى مفسّران در ذيل آيه چنين بيان كردهاند: پيامبر صلى الله عليه و آله از جبرئيل خواست كه خود را در صورت اصلى به وى بنماياند، لذا او جهت اجابت اين درخواست يك بار خود را در زمين در افق اعلى و جانب مشرق نشان داد و مرتبه ديگر در آسمان، نزد سدرةالمنتهى. (مجمعالبيان، ج ٩-/ ١٠، ص ٢٦٢)