فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ٢٧٢ - متلاشى شدن زمين
٤٥. فرار از برادر
٥٧. فرار انسان از برادر خويش بعد از بيرون آمدن از قبرها، در پى نفخ صور دوم:
فَإِذا جاءَتِ الصَّاخَّةُ يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ [١].
عبس (٨٠) ٣٣ و ٣٤
٤٦. فرار از پدر
٥٨. فرار انسانها از پدر خويش، در پى نفخ صور دوم:
فَإِذا جاءَتِ الصَّاخَّةُ يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ ....
وَ أَبِيهِ.
عبس (٨٠) ٣٣-/ ٣٥
٤٧. فرار از فرزندان
. نفخ صور دوم، زمينهاى براى فرار انسانها از فرزندان خود:
فَإِذا جاءَتِ الصَّاخَّةُ يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ ...
وَ صاحِبَتِهِ وَ بَنِيهِ.
عبس (٨٠) ٣٣ و ٣٤ و ٣٦
٤٨. فرار از مادر
٦٠. فرار انسانها از مادر خويش، از پيامدهاى نفخ صور:
فَإِذا جاءَتِ الصَّاخَّةُ يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ ...
وَ أُمِّهِ ....
عبس (٨٠) ٣٣-/ ٣٥
٤٩. فرار از همسر
٦١. فرار انسانها از همسران خود، در پى نفخ صور دوم:
فَإِذا جاءَتِ الصَّاخَّةُ يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ ...
وَ صاحِبَتِهِ وَ بَنِيهِ.
عبس (٨٠) ٣٣ و ٣٤ و ٣٦
٥٠. فرا رسيدن كيفر
٦٢. دميده شدن در صور، سرآغاز شكلگيرى زمان فرار رسيدن كيفر و وعيدهاى خداوند:
وَ نُفِخَ فِي الصُّورِ ذلِكَ يَوْمُ الْوَعِيدِ [٢].
ق (٥٠) ٢٠
٥١. فرو پاشى آسمان
٦٣. فروپاشى آسمان و پيچيده شدن آن، مانند طومار نوشتهها، از پيامدهاى نفخ صور:
لا يَحْزُنُهُمُ الْفَزَعُ الْأَكْبَرُ وَ تَتَلَقَّاهُمُ الْمَلائِكَةُ هذا يَوْمُكُمُ الَّذِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ يَوْمَ نَطْوِي السَّماءَ كَطَيِّ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِ كَما بَدَأْنا أَوَّلَ خَلْقٍ نُعِيدُهُ وَعْداً عَلَيْنا إِنَّا كُنَّا فاعِلِينَ.
انبياء (٢١) ١٠٣ و ١٠٤
٥٢ قطع سؤال
٦٤. قطع سؤال و پرسش از يكديگر، در پى نفخ صور:
فَإِذا نُفِخَ فِي الصُّورِ فَلا أَنْسابَ بَيْنَهُمْ يَوْمَئِذٍ وَ لا يَتَساءَلُونَ.
مؤمنون (٢٣) ١٠١
٥٣. گسست خويشاوندى
٦٥. گسسته شدن روابط نسبى و خويشاوندى ميان انسانها، با نفخ صور:
فَإِذا نُفِخَ فِي الصُّورِ فَلا أَنْسابَ بَيْنَهُمْ يَوْمَئِذٍ وَ لا يَتَساءَلُونَ.
مؤمنون (٢٣) ١٠١
٥٤. گشايش درهاى آسمان
٦٦. گشايش دربهاى آسمان، از پيامدهاى نفخ صور:
يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْواجاً وَ فُتِحَتِ السَّماءُ فَكانَتْ أَبْواباً.
نبأ (٧٨) ١٨ و ١٩
٥٥. لرزش دلها
٦٧. لرزش دلها، در پى نفخ صور:
يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُ قُلُوبٌ يَوْمَئِذٍ واجِفَةٌ.
نازعات (٧٩) ٦ و ٨
٥٦. متلاشى شدن زمين
٦٨. متلاشى و كوبيده شدن زمين، در پى نفخ صور:
فَإِذا نُفِخَ فِي الصُّورِ نَفْخَةٌ واحِدَةٌ وَ حُمِلَتِ الْأَرْضُ
[١] . گفته شده كه مقصود از «فاذا جاءت الصّاخّه» نفخ صور دوم است كه همه مردم در آن هنگام زنده مىشوند. (التبيان، ج ١٠، ص ٢٧٧)
[٢] . تفاوت «وعد» با «وعيد» اين است كه وعد در خير و شر ولى وعيد فقط در شر استعمال مىشود. (مفردات ٧ ص ٨٧٥ «وعد»)