وَ ما أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ حُنَفاءَ وَ يُقِيمُوا الصَّلاةَ وَ يُؤْتُوا الزَّكاةَ وَ ذلِكَ دِينُ الْقَيِّمَةِ [٢].

بيّنه (٩٨) ٥

٧. قيام‌

٣٠٧. وجوب نماز گزاردن، به صورت ايستادن:

حافِظُوا عَلَى الصَّلَواتِ وَ الصَّلاةِ الْوُسْطى‌ وَ قُومُوا لِلَّهِ قانِتِينَ‌ [٣].

بقره (٢) ٢٣٨

الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ قِياماً وَ قُعُوداً [٤] ...

آل‌عمران (٣) ١٩١

فَإِذا قَضَيْتُمُ الصَّلاةَ فَاذْكُرُوا اللَّهَ قِياماً [٥] ...

نساء (٤) ١٠٣

٣٠٨. ضرورت رعايت اعتدال، در حال قيام نماز:

فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَ انْحَرْ [٦].

كوثر (١٠٨) ٢

٨. نيّت‌

٣٠٩. وجوب نيّت، در نماز:

حافِظُوا عَلَى الصَّلَواتِ وَ الصَّلاةِ الْوُسْطى‌ وَ قُومُوا لِلَّهِ قانِتِينَ‌ [٧].

بقره (٢) ٢٣٨

دعوت به نماز---) همين مدخل، توصيه به نماز

رابطه نماز و زكات‌

٣١٠. رابطه تنگاتنگ نماز، زكات و انفاق در راه خدا:

وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّكاةَ وَ ارْكَعُوا مَعَ الرَّاكِعِينَ.

بقره (٢) ٤٣

نيز---) بقره (٢) ٨٣ و ١١٠ و ١٧٧ و ٢٧٧؛ نساء (٤) ١٦٢؛ مائده (٥) ١٢ و ٥٥؛ انفال (٨) ٣؛ توبه (٩) ٥ و ١١ و ١٨ و ٧١؛ مريم (١٩) ٣١ و ٥٥؛ انبياء (٢١) ٧٣؛ حج (٢٢) ٤١ و ٧٨؛ نور (٢٤) ٥٦؛ نمل (٢٧) ٣؛ لقمان (٣١) ٤؛ احزاب (٣٣) ٣٣؛ مجادله (٥٨) ١٣؛ مزّمّل (٧٣) ٢٠

[١] . نقل شده: برخى مسلمانان، هنگام نماز جماعت صحبت مى‌كردند آيه شريفه نازل شد و دستور داد كه در حال نماز به قرائت امام جماعت گوش فرا دهند. (زبدة البيان، ص ١٨٦)

[٢] . ذكر «و يقيموا الصّلوة» بعد از «ليعبدوا اللّه مخلصين» از باب ذكر خاصّ پس از عامّ است و اخلاص در آن جريان دارد

[٣] . از اين آيه به وجوب قيام در نماز استدلال شده است. (مجمع البيان، ج ١- ٢، ص ٦٠٠؛ كنزالعرفان، ج ١، ص ١١٥)

[٤] . مؤيّد برداشت مزبور سخن امام باقر عليه السلام است كه فرمود: مقصود از «الّذين يذكرون اللّه قياماً» «نمازگزاران» سالم است كه بايد نماز را به صورت ايستاده بخوانند. (الكافى، ج ٣، ص ٤١١، ح ١١؛ تفسير عيّاشى، ج ١، ص ٢١١، ح ١٧٤)

[٥] . احتمال داده شده كه «فاذكروا اللّه» به اين معنا باشد كه‌نماز را در حال صحّت و سلامت، ايستاده بخوانيد. (زبدة البيان، ص ١٧٩)

[٦] . براساس روايتى از امام باقر عليه السلام مقصود از «وانحر» اعتدال در قيام است، به اينكه ستون فقرات و سينه خود را راست نگه دارد. (الكافى، ج ٣، ص ٣٣٦، ح ٩؛ تفسيرنورالثقلين، ج ٥، ص ٦٨٤، ح ٢١)

[٧] . «للّه» اشاره بر وجوب نيّت در نماز دارد. (كنزالعرفان، ج ١، ص ١١٥)