وَ ما مَنَعَهُمْ أَنْ تُقْبَلَ مِنْهُمْ نَفَقاتُهُمْ إِلَّا أَنَّهُمْ كَفَرُوا بِاللَّهِ وَ بِرَسُولِهِ وَ لا يَأْتُونَ الصَّلاةَ إِلَّا وَ هُمْ كُسالى‌ ....

توبه (٩) ٥٤

٢٧٥. حرمت نهى و بازداشتن ديگران از نماز:

أَ رَأَيْتَ الَّذِي يَنْهى‌ عَبْداً إِذا صَلَّى‌ كَلَّا لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ لَنَسْفَعاً بِالنَّاصِيَةِ ناصِيَةٍ كاذِبَةٍ خاطِئَةٍ فَلْيَدْعُ نادِيَهُ‌ سَنَدْعُ الزَّبانِيَةَ.

علق (٩٦) ٩ و ١٠ و ١٥- ١٨

٢٧٦. حرمت اطاعت از مخالفان نماز، در ترك آن:

أَ رَأَيْتَ الَّذِي يَنْهى‌ عَبْداً إِذا صَلَّى‌ كَلَّا لا تُطِعْهُ وَ اسْجُدْ وَ اقْتَرِبْ.

علق (٩٦) ٩ و ١٠ و ١٩

٢٧٧. مطلوبيّت انتظار نماز، پس از نماز:

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اصْبِرُوا وَ صابِرُوا [٣] وَ رابِطُوا ...

آل‌عمران (٣) ٢٠٠

٢٧٨. مطلوبيّت بالا بردن دستها و به سمت قبله بودن آن در نماز:

وَ اذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ وَ تَبَتَّلْ إِلَيْهِ تَبْتِيلًا [٤].

مزمّل (٧٣) ٨

فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَ انْحَرْ [٥].

كوثر (١٠٨) ٢

٢٧٩. استحباب آراستگى ظاهر، هنگام نماز:

يا بَنِي آدَمَ خُذُوا زِينَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ [٦] ...

اعراف (٧) ٣١

[١] . از امام صادق عليه السلام درباره سخن خداوند «الّذين هم عن‌صلاتهم ساهون» سؤال شد، فرمود: مقصود از آن ترك نماز و كوتاهى و سستى در برگزارى آن است. (مجمع البيان، ج ٩- ١٠، ص ٨٣٤؛ تفسير نورالثقلين، ج ٥، ص ٦٧٨، ح ٨)

[٢] . طبق قولى، مقصود از آيه ياد شده اين است كه همه نمازها را نبايد به جهر خواند و همه آنها را هم نبايد به اخفات خواند، بلكه نمازهاى شب [مغرب، عشا و صبح‌] به جهر و نمازهاى روز [ظهر و عصر] به اخفات خوانده شود. (مجمع البيان، ج ٥- ٦، ص ٦٨٩؛ زاد المسير، ج ٣، ص ٦٦)

[٣] . برخى مفسّران «رابطوا» را به انتظار نماز پس از نماز تفسير كرده‌اند و اين مطلب از على عليه السلام نقل شده است. (مجمع البيان، ج ١- ٢، ص ٩١٨)

[٤] . مقصود از «تبتيل» در آيه بنا بر روايت نقل شده از امام باقر و امام صادق عليهما السلام بالا بردن دستها در نماز است. (مجمع البيان، ج ٩- ١٠، ص ٥٧١)

[٥] . از امام صادق عليه السلام روايت شده كه مراد از «وانحر» بالا بردن دستها به سمت قبله، در آغاز نماز است. (زبدة البيان، ص ١٣٧)

[٦] . مؤيّد برداشت ياد شده روايت امام حسن مجتبى عليه السلام است كه حضرت وقتى به نماز مى‌ايستاد بهترين لباسش را مى‌پوشيد: به او گفته شد: يابن رسول اللّه، چرا بهترين لباست را مى‌پوشى؟ فرمود: خداى متعال جميل است و جمال را دوست مى‌دارد و من لباس زيبا را براى پروردگارم مى‌پوشم، چرا كه مى‌فرمايد: «خذوا زينتكم عند كلّ مسجد» لذا دوست دارم بهترين لباسم را بپوشم. (تفسير عيّاشى، ج ٢، ص ١٤، ح ٢٩؛ تفسير نورالثقلين، ج ٢، ص ١٩، ح ٦٧)