فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ٣٩١ - آمادگى براى جهاد
نگاه هدهد
٨٧. مأموريّت هدهد براى مشاهده بازتاب نامه سليمان عليه السلام در ميان درباريان سبأ و شنود كردن سخنان ايشان:
وَ تَفَقَّدَ الطَّيْرَ فَقالَ ما لِيَ لا أَرَى الْهُدْهُدَ أَمْ كانَ مِنَ الْغائِبِينَ اذْهَبْ بِكِتابِي هذا فَأَلْقِهْ إِلَيْهِمْ ثُمَّ تَوَلَّ عَنْهُمْ فَانْظُرْ ما ذا يَرْجِعُونَ إِنَّهُ مِنْ سُلَيْمانَ وَ إِنَّهُ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ.
نمل (٢٧) ٢٠ و ٢٨ و ٣٠
نيز---) چشم، شناخت و تفكّر
نماز
نماز، بندگى و اطاعت، [١] فرمان بردارى، كرنش، تعظيم، سر فرود آورى براى تعظيم و عبادت مخصوص مسلمانان است. معادل اين واژه در عربى، «صلوة» است. [٢] در اصطلاح شرع عبارت است از ركوع و سجود به صورت ويژه و اركان و اذكار مخصوص. [٣] در اين مدخل معناى اصطلاحى مورد نظر است و از واژه «صلوة» و مشتقّات آن و بعضى كلمات مفيد معناى نماز، استفاده شده است.
اهمّ عناوين: آثار نماز، آداب نماز، اقامه نماز، حكم نماز و نمازگزاران.
آثار نماز
١. تكليف بندگان به نماز، مايه بهرهمندى آنان از آثار آن:
وَ أْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلاةِ وَ اصْطَبِرْ عَلَيْها لا نَسْئَلُكَ رِزْقاً نَحْنُ نَرْزُقُكَ وَ الْعاقِبَةُ لِلتَّقْوى [٤].
طه (٢٠) ١٣٢
١. آرامش
٢. برپاداشتن نماز، مايه آرامش و امنيّت:
... وَ أَقامُوا الصَّلاةَ ... وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ.
بقره (٢) ٢٧٧
٢. آسانى
٣. نماز، آسانكننده سختيها براى انسان:
وَ اسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلاةِ وَ إِنَّها لَكَبِيرَةٌ إِلَّا عَلَى الْخاشِعِينَ [٥].
بقره (٢) ٤٥
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلاةِ إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ.
بقره (٢) ١٥٣
وَ أْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلاةِ وَ اصْطَبِرْ عَلَيْها لا نَسْئَلُكَ رِزْقاً نَحْنُ نَرْزُقُكَ وَ الْعاقِبَةُ لِلتَّقْوى.
طه (٢٠) ١٣٢
٣. آمادگى براى جهاد
٤. نقش نماز، در خودسازى و آمادگى براى جهاد و فداكارى در راه دفاع از اسلام:
أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ قِيلَ لَهُمْ كُفُّوا أَيْدِيَكُمْ وَ أَقِيمُوا
[١] . برهان قاطع، ص ١١٤٥، «نماز»
[٢] . لغت نامه، ج ١٣، ص ٢٠١٠٠، «نماز»؛ فرهنگ معين، ج ٤، ص ٤٨١٠، «نماز»
[٣] . التبيان، ج ١، ص ٥٦
[٤] . مفاد جمله «لا نسألك رزقاً» ممكن است اين باشد كه مابا فرمان نماز، نمىخواهيم از تو رزقى را طلب كنيم و نياز خود را برآورده سازيم، بلكه مىخواهيم خود تو بهرهمند شوى
[٥] . مقصود اين است كه در برابر بلايا و سختيها به نماز پناه ببريد. (الكشاف، ج ١، ص ١٣٤)