ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٦٤ - شناخت پيوسته به وحى

قابل سوداگرى برخ مردم نكشيد ، باين معنى نگفت كه اى مردم ، من چون خاتم الانبياء هستم ، اگر ظلمى كردم ، كيفرى براى من نيست ، اگر من دروغ يا هر گونه خيانتى و خودكامگى مرتكب شدم ، شما نمى توانيد بمن اعتراض كنيد ، بلكه چنانكه ديديم در امواجى از مشقت و حسرت و دلتنگىها در آماده كردن رشد براى مردم غوطه ور مى گشت .
( فَلا تَذْهَبْ نَفْسُكَ عَلَيْهِمْ حَسَراتٍ ) [١] ( در بارهء پليديها و نابكاريهاى آنان جان خود را با حسرتها از بين مبر ) .
( طه ، ما أَنْزَلْنا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لِتَشْقى ) [٢] ( طه ، ما قرآن را براى تو نازل نكرديم كه خود را بمشقت بيندازى .
در آيات كارمزدى كه براى كوششهاى خود خواسته است ، محبت و مودت به فرزندان طاهرين و معصومينش بوده است كه همهء زندگانى خود را در راه اعتلا و رشد « حيات معقول » مردم سپرى كرده‌اند . و چون نفع خود اين كار مزدهم مربوط بخود مردم بود ، لذا مى فرمايد : ( قُلْ ما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْه مِنْ أَجْرٍ إِلَّا مَنْ شاءَ أَنْ يَتَّخِذَ إِلى رَبِّه سَبِيلًا ) [٣] ( بآنان بگو : آن كارمزدى كه از شما مى خواهم ، چيزى نيست جز عمل كسى كه آماده شده است راهى پيشگاه پروردگارش شود ) .
( وَما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْه مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلى رَبِّ الْعالَمِينَ ) [٤] ( و من كار مزدى براى رسالتم از شما نمى خواهم ، كار مزد من فقط مربوط به پيشگاه پرورندهء عالميان است ) .
و ما مى دانيم كه اين اجر و پاداش هم بخود انسانها مربوط مى شود . اين مطلب در آيهء ديگر چنين آمده است :

[١] فاطر آيهء ٨ .
[٢] طه آيهء ١ و ٢ .
[٣] الشعراء آيهء ١٠٩ و ١٢٧ و ١٤٥ و ١٦٤ و ١٨٠ .
[٤] يونس آيهء ٧٢ .