ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٣٢ - بعد نورانى شناختها

آنانرا به نور وارد نمايى ) .
٨ - ( مَثَلُهُمْ كَمَثَلِ الَّذِي اسْتَوْقَدَ ناراً فَلَمَّا أَضاءَتْ ما حَوْلَه ذَهَبَ الله بِنُورِهِمْ وَتَرَكَهُمْ فِي ظُلُماتٍ لا يُبْصِرُونَ . صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لا يَرْجِعُونَ . أَوْ كَصَيِّبٍ مِنَ السَّماءِ فِيه ظُلُماتٌ وَرَعْدٌ وَبَرْقٌ يَجْعَلُونَ أَصابِعَهُمْ فِي آذانِهِمْ مِنَ الصَّواعِقِ حَذَرَ الْمَوْتِ وَالله مُحِيطٌ بِالْكافِرِينَ . يَكادُ الْبَرْقُ يَخْطَفُ أَبْصارَهُمْ كُلَّما أَضاءَ لَهُمْ مَشَوْا فِيه وَإِذا أَظْلَمَ عَلَيْهِمْ قامُوا وَلَوْ شاءَ الله لَذَهَبَ بِسَمْعِهِمْ وَأَبْصارِهِمْ إِنَّ الله عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ) [١] ( مثل اين تبهكاران مثل كسى است كه آتشى را برافروزد ، وقتى كه آتش پيرامون خود را روشن ساخت ، خداوند نور آنانرا مى برد و آنانرا در تاريكىها كه بينائى خود را از دست مى دهند ، رها مى سازد .
يا مانند ابر پرباران از فضا كه در آن ظلمات و رعد و برق است . انگشتانشان را از صاعقه‌ها بجهت ترس از مرگ در گوشهايشان فرو مى برند و خداوند بر مردم كافر احاطه دارد .
برقى كه مى درخشد ، نزديكست كه ديگران آنانرا بربايد ، هر مقدار كه برق براى آنان روشنائى مى دهد ، در آن روشنائى حركت ميكنند و همين كه بر آنان تاريكى روى مى آورد مى ايستند و اگر خداوند بخواهد گوش و ديدگان آنانرا مى گيرد . خداوند بر همه چيز توانا است ) .
٩ - ( يُرِيدُونَ أَنْ يُطْفِؤُا نُورَ الله بِأَفْواهِهِمْ وَيَأْبَى الله إِلَّا أَنْ يُتِمَّ نُورَه وَلَوْ كَرِه الْكافِرُونَ ) [٢] ( آن تبهكاران مى خواهند نور خداوندى را با دهانهايشان خاموش كنند و خداوند از اين پليدى آنان جلوگيرى ميكند ، تا نور خود را با تمام برساند اگر چه براى كافران ناخوشايند باشد ) .
١٠ - ( هُوَ الَّذِي يُصَلِّي عَلَيْكُمْ وَمَلائِكَتُه لِيُخْرِجَكُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى )

[١] البقرة آيهء ١٦ تا ٢٠ .
[٢] التوبه آيهء ٣٢ .