ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٦٦ - نتيجهء پنجم - سختگيرى كامل در بارهء دقت در موضوع وحى و ابلاغ آن كه از طرف خدا براى پيامبر انجام گرفته است

بر ابراهيم ( ابو الانبياء ) نازل شده است . اين مطلب در مواردى از قرآن آمده است و پاسخ قاطعانه بر اعتراض كسانيست كه مى گويند : اختلاف اديان در گذرگاه تاريخ چه معنى دارد يا اديان الهى نيز مانند ديگر شئون بشرى در مجراى تكامل قرار گرفته ، از همه خدائى تدريجا به يك خدائى و يكتاپرستى رسيده است با نظر به آيات مزبور و آن آيه كه مى گويد : ( شَرَعَ لَكُمْ مِنَ الدِّينِ ما وَصَّى بِه نُوحاً ) [١] ( براى شما از دين همان را تشريع كرده است كه به نوح . . . توصيه نموده است ) .
بخوبى روشن مى شود كه متن اصلى اديان حقه كه بر پيامبران وحى شده است ، يك حقيقت است . و اختلافات و خصوصيات فرعى متفاوت مربوط به شرايط زمان و محيط پيامبران بوده است كه با روح تصفيه شده و ربانى خود ، همان خصوصيات فرعى را در ابلاغ متن اصلى اديان مطرح ساخته‌اند ، اين خصوصيات « سفت » نيز ناميده مى شود .
نتيجهء پنجم - سختگيرى كامل در بارهء دقت در موضوع وحى و ابلاغ آن كه از طرف خدا براى پيامبر انجام گرفته است ( آيهء شمارهء ٥ و ١٣٧ ) آيهء شمارهء ١٣ تهديد بسيار شديدى را در بارهء مراعات عين آنچه كه به پيامبر وحى مى شود ، بيان ميكند . مسلم است كه آنانكه مى خواستند پيامبر اسلام مقدارى اندك به آنان تمايل نشان بدهد ، در نظر پيامبر مهم نبوده و مخالف رسالتش تلقى نمى كرد ، با اين حال همان تمايل ناچيز هم مورد تهديد خداوندى قرار گرفته با شديدترين خطاب از آن جلوگيرى ميكند . از اينجا روشن مى شود كه تفسير و توضيح واقعياتى كه بر پيامبر اكرم وحى مى شده است ، غير از تمايل به خواستهء بعضى از مردم آن زمان بوده است كه از طرف خداوند مورد نهى شديد قرار گرفته است ، زيرا تفسير و توضيح واقعياتى كه بوسيلهء وحى براى پيامبر مطرح مى گشت ، با آن نورانيت ربانى انجام مى گرفت كه بجهت تخلق به اخلاق اللَّه در درون پيامبر

[١] الشورى آيهء ١٣ .