ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٠ - شناخت ناشى از هدايت الهى

هدايت يافته‌اند ، ميفزايد ) .
٢٤ - ( إِنَّكَ لا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ وَلكِنَّ الله يَهْدِي مَنْ يَشاءُ ) [١] ( تو نمى توانى هر كس را بخواهى هدايت كنى و خداوند است كه هر كس را بخواهد هدايت ميكند ) ٢٥ - ( أَلا لِلَّه الدِّينُ الْخالِصُ وَالَّذِينَ اتَّخَذُوا مِنْ ) [٢] ( خداوند دروغگو و كسى را كه به كفر ورزيدن اصرار دارد ، هدايت نمى كند ) ٢٦ - ( أَوْ تَقُولَ لَوْ أَنَّ الله هَدانِي لَكُنْتُ مِنَ الْمُتَّقِينَ ) [٣] [ از آنچه كه نازل شده است پيروى كنيد تا در آن هنگام كه عذاب ناگهانى بر شما فرود آيد ] مگوئيد كه اگر خداوند مرا هدايت ميكرد ، من از متقيان بودم ) .
٢٧ - ( أَ فَمَنْ يَمْشِي مُكِبًّا عَلى وَجْهِه أَهْدى أَمَّنْ يَمْشِي سَوِيًّا عَلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ ) [٤] ( آيا كسى كه به روى افتاده بر زمين راه مى رود ، هدايت يافته تر است ، يا كسى كه در حال اعتدال در صراط مستقيم راه مى رود ) .
نتايج آياتى كه در اين محبث مطرح شده است
نتايج آياتى كه در اين محبث مطرح شده است نتيجهء يكم
نتيجهء يكم - پيش از بيان آيات مربوط به هدايت ، ديديم كه هدايت بر دو نوع تكوينى و تشريعى تقسيم شده است : هدايت تكوينى و هدايت تشريعى . حكمت بالغهء خداوندى كه نور وجود را بر مخلوقات فروزان نموده است ، نه از روى اجبار بوده است كه براى ذات پاك پروردگار نقص است و نه از روى نياز بر مخلوقات بوده است كه در بارهء خداوند بىنياز و صمد مطلق قابل تصور نيست ، زيرا چنانكه سرور شهيدان امام حسين ( ع ) در دعاى عرفه مى گويد : تو اى خداوند ، بىنيازتر از آن هستى كه نفعى به خود برسانى ، چه رسد به اين كه از وجود مخلوقات نفعى به تو برسد ، يا احتياجى را

[١] القصص آيهء ٥٦
[٢] الزمر آيهء ٣
[٣] الزمر آيهء ٥٧
[٤] الملك آيهء ٢٢ .