ترجمه و تفسير نهج البلاغه
(١)
تتمهء بخش دوم انواع و ابعاد شناخت از ديدگاه قرآن
٣ ص
(٢)
شناخت ناشى از هدايت الهى
٤ ص
(٣)
نتيجهء دوم - معناى كلى هدايت عبارتست از به حركت در آوردن انسان در مسير هدفى كه شايستهء اوست
١١ ص
(٤)
نتيجهء سوم - آيهء شمارهء دوم ، هدايت را در هدايت خداوندى منحصر مى نمايد
١٢ ص
(٥)
نتيجهء چهارم - يكى از ابعاد سازندهء روان ما ، عبارتست از ظرفيت در برابر ناگواريها و ناملائمات زندگى
١٤ ص
(٦)
نتيجهء پنجم - آدمى در هر لحظه از زندگى از مرز باريك ميان رشد و سقوط عبور ميكند
١٥ ص
(٧)
نتيجهء دهم - در مسير انسان شدن و تحصيل روشنائى هدايت ، تاريكيهاى انسان نماهاى ديگر شما را از حركت باز ندارد
١٨ ص
(٨)
نتيجهء پانزدهم - آنانكه ديدار خداوندى را در پايان اين زندگى تكذيب مى كنند ، خسارت ابدى را بر خود مى پذيرند
٢٢ ص
(٩)
نتيجهء بيستم - وسائل هدايت تكوينى در اختيار خدا است نه در اختيار پيامبران
٢٧ ص
(١٠)
بعد نورانى شناختها
٢٨ ص
(١١)
نتيجهء دوم - قرار گرفتن در جاذبهء الهى ايجاب ميكند كه انسان از ظلمات خارج مى شود و به نور وارد مى گردد
٣٥ ص
(١٢)
نتيجهء سوم
٣٦ ص
(١٣)
نتيجهء چهارم - بارقهها و روشنائيهاى موقت و زودگذر چيزيست و نور دائمى الهى كه
٣٧ ص
(١٤)
شناختهاى روشن بينانه ( بصيرت )
٤٠ ص
(١٥)
نتيجه پنجم - شما اى بهره وران از يقين راه خود را ادامه بدهيد
٤٧ ص
(١٦)
شناخت ملكوت
٤٨ ص
(١٧)
توضيحى در بارهء غيب
٥٣ ص
(١٨)
نتيجهء دوم
٥٥ ص
(١٩)
نتايج آيه اى كه در اين مبحث مطرح شده است
٥٧ ص
(٢٠)
شناخت پيوسته به وحى
٥٨ ص
(٢١)
نتيجهء پنجم - سختگيرى كامل در بارهء دقت در موضوع وحى و ابلاغ آن كه از طرف خدا براى پيامبر انجام گرفته است
٦٦ ص
(٢٢)
نتيجهء آياتى كه در اين مبحث مطرح شده است
٧٢ ص
(٢٣)
مباحث مربوط به جهان بينى
٧٤ ص
(٢٤)
نتيجهء آياتى كه در اين مبحث مطرح شده است
٨١ ص
(٢٥)
نسبيت شناختها
٨٢ ص
(٢٦)
نتيجهء ششم - نسبيت درك زمان
٩٠ ص
(٢٧)
ضرورت شناخت هويت و مختصات انسانى
٩٧ ص
(٢٨)
ضرورت شناخت سرگذشت جوامع انسانى
٩٨ ص
(٢٩)
نتيجهء دوم - در آيات قرآنى تاكيد شديدى روى شناخت عوامل سقوط تمدنها و اجتماعات شده است
١٠١ ص
(٣٠)
نتيجهء دوم - اين آيات هشدارى بسيار جدى به انسان مى دهد كه جهان را جايگاه بازى تلقى نكنند
١٠٥ ص
(٣١)
شناخت در امتداد سالهاى عمر انسانى
١٠٧ ص
(٣٢)
آيا رشد جسمانى و توقف و نزول آن با فعاليتهاى مغزى و روانى رابطهء مستقيم دارد
١٠٩ ص
(٣٣)
آنانكه داراى شناخت همه جانبه هستند حسابگرى و خشيت و اهميت آنان در بارهء رابطه با مقام ربوبى در حد اعلا است
١١٢ ص
(٣٤)
درجات رشد هر انسانى پيوسته به درجات رشد او در علم و ايمان است
١١٤ ص
(٣٥)
ايمان نه تنها از مقولهء تعصب نيست ، بلكه حقيقتى است ضد تعصب
١١٥ ص
(٣٦)
مقدسترين خونها در صحنهء كارزار تاريخ در راه ايمان بزمين ريخته شده است
١١٨ ص
(٣٧)
ترجمهء خطبهء سىام
١٢٢ ص
(٣٨)
جلوگيرى از قتل ، يارى مقتول است
١٢٥ ص
(٣٩)
موقعيتهاى ابهام انگيز كه موجب سرايت ابهام مى گردد
١٢٦ ص
(٤٠)
هر كسى بحكم خداوندى همان را بدرود كه كاشته است
١٢٩ ص
(٤١)
ترجمهء خطبهء سى و يكم
١٣٢ ص
(٤٢)
مقام پرستى آدمى را چنان نابينا مى سازد كه آشناترين آشنايان را نمى شناسد
١٣٦ ص
(٤٣)
ترجمهء خطبهء سى و دوم
١٤١ ص
(٤٤)
اين هم يك عامل تباه كنندهء « حيات معقول » اجتماع ، كه نيكوكارش بدكار شمرده مى شود و ستمكار بر ستمگرى خود ميفزايد
١٤٦ ص
(٤٥)
بحثى در « حيات معقول »
١٤٩ ص
(٤٦)
اى مرگ بيا كه زندگى ما را كشت
١٥١ ص
(٤٧)
2 - عامل برونى
١٥٧ ص
(٤٨)
مقدمهء دوم - ادعاى تكامل عقلانى با حركت در تاريخ طبيعى محض بايد مورد تجديد نظر قرار بگيرد
١٥٩ ص
(٤٩)
بحثى در رضايت بشر به « حيات طبيعى » محض و توضيح اين كه اين رضايت خام و ابتدائى است
١٧٦ ص
(٥٠)
4 - رضايت ناشى از احساس لذت از حيات طبيعى محض
١٧٨ ص
(٥١)
رضايتها بطور طبيعى مانع از پيشرفت بسوى استقلال و آزادى شخصيت بوده است
١٧٩ ص
(٥٢)
مقدمه اى بر تفسير « حيات معقول »
١٨٤ ص
(٥٣)
تعريف حيات معقول
١٨٨ ص
(٥٤)
1 - حيات آگاهانه
١٨٩ ص
(٥٥)
مسئلهء دوم - آزادى رو به اختيار
١٩٤ ص
(٥٦)
مسئلهء سوم - دخالت و تأثير محيط و اداره كنندگان اجتماع و مربيان در حيات معقول انسانها بوسيلهء آماده كردن خيرات و ارزشها براى اختيار انسانها
١٩٦ ص
(٥٧)
3 - مسير هدفهاى تكاملى عقلانى
١٩٧ ص
(٥٨)
دو بعدى بودن اجزاء « حيات معقول » در مسير هدفهاى تكاملى عقلانى
١٩٨ ص
(٥٩)
4 - شخصيت انسان در مسير ساخته شدن
٢٠١ ص
(٦٠)
5 - ورود به هدف اعلاى زندگى
٢٠٦ ص
(٦١)
مقصود از « معقول » در « حيات معقول » چيست
٢٠٩ ص
(٦٢)
حيات معقول و راسيوناليسم
٢١٦ ص
(٦٣)
1 - آگاهى و هشيارى به اين كه من زنده هستم
٢٢٥ ص
(٦٤)
2 - عنصر دوم « حيات معقول » تصفيهء حساب انسان در حال حركت با نيروها و فعاليتهاى جبر مشروط و شبه جبرى زندگى طبيعى است
٢٢٦ ص
(٦٥)
3 - مسير هدفهاى تكاملى عقلانى
٢٣٠ ص
(٦٦)
4 - شخصيت انسان در مسير ساخته شدن
٢٣١ ص
(٦٧)
5 - ورود به هدف اعلاى زندگى
٢٣٣ ص
(٦٨)
1 - شخصيت انسانى در حيات معقول
٢٣٥ ص
(٦٩)
2 - اخلاق در حيات معقول
٢٣٧ ص
(٧٠)
3 - حقوق در حيات معقول
٢٤١ ص
(٧١)
4 - روابط اجتماعى در حيات معقول
٢٤٤ ص
(٧٢)
5 - علم در حيات معقول
٢٤٦ ص
(٧٣)
6 - جهان بينى در حيات معقول
٢٥٠ ص
(٧٤)
7 - هنر در حيات معقول
٢٥٢ ص
(٧٥)
8 - سياست در حيات معقول
٢٥٤ ص
(٧٦)
9 - اقتصاد در حيات معقول
٢٥٧ ص
(٧٧)
10 - تعليم و تربيت در حيات معقول
٢٦١ ص
(٧٨)
واقعيات حيات را مى دانيم ولى سودى از آنها نمى بريم و بر جهل خود رضايت داده و در صدد بر طرف كردن آن بر نمى آئيم
٢٦٣ ص
(٧٩)
بىاعتنائى به حوادث كوبنده در زندگى پيش از بروز آنها
٢٦٦ ص
(٨٠)
آرام نشسته است زيرا مى دانى براى جولان دادن « خود طبيعى » ندارد
٢٦٧ ص
(٨١)
اين نابكاران كه خود را متعهد رواج شر و فساد و درو كردن جانهاى آدميان ساخته اند
٢٦٨ ص
(٨٢)
خود را مى فروشند و عظمتهاى ابديت را از دست مى دهند ، تا چند صباحى در دنيا خوش باشند
٢٦٩ ص
(٨٣)
نابخردانى ديگر هستند كه تكاليف تأمين كنندهء ابديت را براى بدست آوردن اعتبارات دنيوى انجام مى دهند
٢٧١ ص
(٨٤)
ناتوانانى هستند كه احساس حقارت آنانرا در گوشه اى انداخته عوامل جبرى محدوديتها آنانرا در قالب كوچكى جاى داده ، چيزى براى كشيدن به رخ مردم ندارند جز اين كه خود را مردمانى قانع و پارسا جلوه بدهند
٢٧٢ ص
(٨٥)
انسانهائى بزرگ در ميان انسان نماهائى كوچك
٢٧٤ ص
(٨٦)
دنيائى كه گرايش به آن جوهر هستى انسانى را تباه خواهد ساخت پستتر از برگهاى تباه شده است
٢٧٦ ص
(٨٧)
توبيخ الخارجين عليه
٢٧٨ ص
(٨٨)
ترجمهء خطبهء سى و سوم
٢٧٩ ص
(٨٩)
سرزمين حجاز پيش از بعثت پيامبر اكرم ( ص )
٢٨٤ ص
(٩٠)
من در نبردهاى حق و باطل همواره در صف حق بوده و باطل گرايان را مغلوب ساخته و هرگز ناتوانى و ترس بخود راه نداده ام
٢٩٣ ص
(٩١)
شخصيت على بن ابي طالب همانست كه در مبارزه با كفر ديده ايد
٢٩٥ ص
(٩٢)
فهرست مطالب
٢٩٧ ص
(٩٣)
فهرست آيات
٣٠٥ ص
(٩٤)
فهرست روايات
٣١٦ ص
(٩٥)
فهرست اسامى
٣١٧ ص
(٩٦)
فهرست مآخذ
٣٢٠ ص
(٩٧)
فهرست قبايل و اقوام
٣٢١ ص
(٩٨)
فهرست مكانها
٣٢٢ ص
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٤٣ - ترجمهء خطبهء سى و دوم
بدون شك از سخنان أمير المؤمنين ( ع ) استآخر طلا كجا خاك كجا شيرين كجا تلخ كجا و اين دليل محكم و با مهارت و نقدى را كه در بر دارد ، گفتار انتقادى صاحبنظر ( عمرو بن بحر الجاحظ ) نيز اثبات ميكند زيرا جاحظ اين خطبه را در كتاب « البيان و التبيين » آورده و كسى را كه اين خطبه را به معاويه نسبت داده است متذكر شده سپس سخنى در معناى آن گفته كه محصول آن چنين است كه ( اين سخن به سخنان على عليه السلام شبيه تر و در گروه بندى مردم و توصيف آنان به مغلوبيت و خوارى و تقيه و ترس به روش على ( ع ) شايسته تر استو مى گويد : كى ما معاويه را ديديم كه حتى يك موقعى در سخنانش روش پارسايان و رفتارهاى مردم عابد را بياورد .