ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٦٩ - نتيجهء پنجم - سختگيرى كامل در بارهء دقت در موضوع وحى و ابلاغ آن كه از طرف خدا براى پيامبر انجام گرفته است

آنان گفتند : بلى ، ما ديديم ، [ بپرهيزيد ] از اين كه روز قيامت بگوئيد : ما از اين امر غافل بوديم ) .
٩ - ( قالَ بَلْ رَبُّكُمْ رَبُّ السَّماواتِ وَالأَرْضِ الَّذِي فَطَرَهُنَّ وَأَنَا عَلى ذلِكُمْ مِنَ الشَّاهِدِينَ ) [١] ( و گفت : پروردگار شما پرورندهء آسمانها و زمين است ، خداوندى كه آنها را آفريده است و من بر اين شما از شاهدانم ) .
نتايج آياتى كه در اين مبحث مطرح شده است
نتايج آياتى كه در اين مبحث مطرح شده است نتيجهء يكم - در آيات قرآنى شهادت انسان بر خويشتن با اهميت بسيار زيادى مطرح شده است .

نتيجهء يكم - در آيات قرآنى شهادت انسان بر خويشتن با اهميت بسيار زيادى مطرح شده است .
« انسان شاهد خويشتن است » معناى فوق العاده سازنده اى در بر دارد كه اگر تعليم و تربيتها باين معناى سازنده توجه داشت ، آن موقع معلوم مى شد كه سطح اعتلا و ترقى بشرى درچه حدود والائى است ، زيرا شاهد خويشتن بودن اين حقايق را كه تذكر مى دهيم بوجود مى آورد : حقيقت يكم - اين كه آدمى داراى شخصيت است و موجوديت او با آن شخصيت و تحت مديريت آنست . مسلم است كه توجه باين حقيقت همان و در صدد تنظيم و بهداشت آن برآمدن همان .
حقيقت دوم - احساس ضرورت آگاهى و شناخت اين شخصيت كه هر شناختى خاص در بارهء آن ، موجب پيشرفت و استقلال بيشتر شخصيت مى گردد .
حقيقت سوم - كوشش براى تحصيل آزادى و اختيار در برابر عوامل جبرى و شبه جبرى طبيعت و همنوعان .
حقيقت چهارم - احساس مسئوليت در بارهء بكار انداختن نيرو يا استعدادهاى گوناگون درونى ، زيرا بينائى آدمى بر خويشتن و شاهد بودن بحال خود ، مانند بينائى و شهادت در بارهء واقعيات بيرون از خود نيست كه احساس مسئوليت در بارهء آنها احتياج به واسطه داشته باشد ، زيرا آدمى بدون

[١] سورهء الأنبياء ٥٦