ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٧٩ - ترجمهء خطبهء سى و سوم

ترجمهء خطبهء سى و سوم خطبه ايست از آن حضرت در موقعى كه براى پيكار با اهل بصره بيرون مى رفتدر اين خطبه حكمت برانگيخته شدن پيامبران را بيان فرموده سپس فضيلت خود را يادآور مى شود و كسانى را كه بر او طغيان كرده‌اند ، توبيخ مى نمايد .
عبد اللَّه بن عباس رضى اللَّه عنه مى گويد : در ذىقار وارد شدم به أمير المؤمنين عليه السلام در حالى كه كفشش را وصله ميكردبمن فرمود ارزش اين كفش چيست گفتم : ارزشى ندارد . فرمود : سوگند بخدا ، اين كفش در نزد من محبوبتر از زمامدارى بر شما است ، مگر اين كه حقى را برپا دارم يا باطلى را از بين ببرم سپس بيرون آمد و خطبه اى براى مردم خواند و فرمود : خداوند متعال محمد صلَّى اللَّه عليه و آله را بر مردم مبعوث نموددر حالى كه هيچ كسى از نژاد عرب كتابى نمى خواندو پيامبرى ادعا نمى كردپيامبر اكرم مردم را [ بسوى حيات پاكيزه ] سوق داد تا در موقعيت اصلى خودشان ( اسلام ) مستقر ساخت آنانرا بزندگى نجات بخش رسانيد ، تا كجىها و ضعف آنانرا مبدل به قدرت و استقامت نمودو احوال و اوضاع آنانرا كه متزلزل بود ، محكم و قابل اطمينان ساخت . سوگند بخدا ، من در انبوه جمعى بودمكه به لشكريان كفر هجوم برديم تا همهء آنان مغلوب شدند و پشت گرداندندمن ناتوان نشده‌ام و ترسى ندارمو اين مسيرى كه امروز پيش گرفته‌ام مانند همان مسيرى است كه براى پيروزى اسلام پيش گرفته بودمقطعا باطل را مى شكافم و حق را از پهلوى آن بيرون مى آورمقريش از من چه مى خواهدسوگند بخدا ، در آن هنگام كه قريش در كفر غوطه ور بودند ، با آنان به پيكار برخاسته‌ام و امروز هم كه منحرف شده و فساد براه انداخته‌اند ، باز پيكار خواهم كردمن همان