ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٤٥ - ترجمهء خطبهء سى و دوم

ولى چنانكه گفتيم هر چه داشت براى پيش برد « حيات معقول » آنان ، بيدريغ و بىمضايقه تقديم كرد .
٣ - زمامدارى كه حتى يك روز بفكر اندوختن مال و مقام براى خويشتن نيفتاد .
٤ - لباسها و كفشهاى خود را وصله مى زد ، تا بر برهنگى برهنگان جامعه پايان بدهد و به كم ارزشترين غذا قناعت ورزيد تا نالهء گرسنگان را از ريشه بركند .
٥ - اشكهاى سوزان فراوان در راه رفع تشنگىها و گرسنگىهاى ارواح مردم آن زمان به معرفت و رشد بر رخساره اش فرو ريخت .
٦ - زمامدارى كه حتى يك لحظه احساس قدرت نتوانست آزادى و اختيار ربانى او را سلب نموده و بصورت برده اش در آورد .
٧ - زمامدارى كه هنوز عدالت در تاريخ بشرى عاشق دلباخته اى مانند او را نديده است .
٨ - زمامدارى كه لحظه اى خود را دور از ديدگاه خداوندى نديد . . . حال ببينيم مراتب تأثر و چگونگى عكس العمل پذيرى مردم آن زمان از چنين زمامدار چه بوده است ١ - آنان مى خواستند على بن ابي طالب همهء قدرتها و استعدادها و امتيازاتى را كه خداوند به او عنايت فرموده بود ، در برآوردن خواسته‌هاى حيوانى آنان مستهلك بسازد ، بيت المال را بطور دلخواه آنان به حيف و ميل نمايد .
٢ - آنان از « حيات معقول » چيزى جز اين نمى فهميدند كه على بن ابي طالب ( ع ) آنان را بر مردم مسلط بسازد تا آنان بتوانند حس خودپرستى خود را اشباع نمايند .
٣ - آنان مى خواستند على بن ابي طالب سفره‌هاى رنگارنگ از بهترين غذا - هاى دنيا را پيش روى آنان بگسترد ، اگر چه به گرسنگى و بينوائى بينوايان بيفزايد .
٤ - آنان مقاومت عجيبى مى ورزيدند تا تشنگى و گرسنگى ارواحشان را