مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٩ - ٢ ممنوعيّت جدال

برخى انسان‌ها بدون علم و اطّلاع كافى و از روى هوى و هوس در باره خدا و توحيد بحث و مجادله مى‌كنند؛ چنين انسان‌هاى جدال‌گر، پيرو شيطان گردنكش هستند؛ زيرا شيطان نيز از راه‌ «جدال» به انحراف كشيده شد او هنگامى كه خداوند به فرشتگان دستور سجده بر آدم را داد، جدال توأم با قياس كرد و گفت: «من سجده نمى‌كنم؛ چون‌آدم از خاك آفريده شده است و من از آتش و آتش برتر از خاك است! [١]» در حالى كه سجده بر آدم به خاطر روح خدايى بود كه در آن گِل دميده شده بود. و اين جدال باعث شقاوت و بدبختى شيطان شد.

نتيجه اين كه، انسان‌هاى جدال گر، پيروان شيطان‌هاى گردنكش هستند.

٢- حضرت رسول اكرم صلى الله عليه و آله در روايتى فرمودند:

ما ضَلَّ قَوْمٌ الّا اوْثَقُوا الْجَدَلَ‌ [٢]؛

هيچ قوم و ملّتى گمراه نشد، مگر به خاطر جدال و مجادله.

طبق اين روايت جدال همواره سبب گمراهى مى‌گردد.

٣- حضرت على عليه السلام در روايت كوتاهى مى‌فرمايند:

الْجَدَلُ فِى الدّينِ يُفْسِدُ الْيَقينَ‌ [٣]؛

جدال و ستيزه جويى غير منطقى در مسائل دينى، يقين و ايمان انسان را فاسد مى‌كند.

نتيجه اين كه، جدال غير منطقى سبب گمراهى و نابود كننده يقين است و جدال‌گران پيروان شيطان‌هاى سركشند؛ بنابراين بايد سعى كنيم در مقابل حق تسليم باشيم.

[١] سوره اعراف، آيه ١٢.

[٢] بحارالانوار، جلد ٢، صفحه ١٣٨.

[٣] ميزان الحكمة، باب ٤٩٢، حديث ٢٢٨٥.