مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٩ - تحليل روايات

وجود ندارد؛ به عبارت ديگر، تزاحم در امور مادّى راه دارد؛ ولى در معنويات تزاحمى متصوّر نيست؛ مثلًا اگر شما حافظ قرآن باشيد، هيچ مزاحمتى ندارد كه اشخاص ديگرى نيز در كنار شما حافظ قرآن باشند، يا اگر همه مردم، عالِم و دانشمند باشند، هيچ تزاحمى در ميان آنها به وجود نخواهد آمد؛ ولى در امور مادّى اين گونه نيست، اگر شما مالك قطعه زمينى شويد ديگرى نمى‌تواند در كنار ثبوت حقّ ملكيت شما، مالك آن زمين باشد؛ يعنى بين مالكيّت شما بر شش دانگ اين زمين با مالكيّت ديگرى بر شش دانگ همان زمين تزاحم وجود دارد.، يا اگر آقاى «زيد» رئيس جمهور شود، آقاى «عمرو» نمى‌تواند در كنار زيد رئيس جمهور همان كشور گردد.

و از آنجا كه دنيادارِ تزاحم است موجب اين گناهان مى‌شود؛ امكانات دنياى فعلى در حدّى است كه اگر فرضاً به صورت عادلانه بين همه مردم تقسيم شود همه مردم از نظر بهره‌بردارى از امكانات مادّى در يك سطح قرار خواهند داشت؛ امّا افزون طلبى و زياده خواهى دنيا پرستان اين تعادل را بر هم مى‌زند و كم‌كم زمينه را براى تعدّى و تجاوز به حريم ديگران فراهم مى‌سازد و به اين ترتيب حقوق مسلّم انسان‌هاى ضعيف پايمال مى‌گردد. با اين بيان روشن مى‌شود كه چگونه دنيا منشأ گناهان است.

بنابراين اگر انسان بتواند در زندگى خود قانع باشد و به آنچه دارد قناعت كند، آلوده بسيارى از گناهان نمى‌شود.