مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣١١ - تفاوت اين مثال با مثالهاى قبل

قرآن مجيد گفت و گوى مادر مريم با خداى خويش را در آيه ٣٥ آل عمران چنين نقل مى‌كند:

رَبِّ انّى‌ نَذَرْتُ لَكَ مافى‌ بَطْنى‌ مُحَرَّراً فَتَقَّبَلْ مِنّى‌ انَّكَ انْتَ السَّميعُ الْعَليم؛

خداوندا! آنچه را در رحم دارم براى تو نذر كردم، كه محرّر (و آزاد، براى خدمت خانه تو) باشد. از من بپذير كه تو شنوا و دانا هستى!

پس از تولّد نيز در محيطى سالم و پاك زندگى كرد. او هر چند پدر خود را از دست داده بود؛ ولى كفالت او را طىّ ماجراى جالبى، پيامبر زمانش، حضرت زكريّا عليه السلام، به عهده گرفت قداست او باعث شد كه وارد بيت المقدّس شود و در مسجد الاقصى به عبادت خداوند بپردازد. عوامل تقرّب او به حدّى رسيد كه حتّى غذايش نيز از سوى خداوند فرستاده مى‌شد. در آيه ٣٧ آل عمران آمده است:

فَتَقَبَّلَها رَبُّها بِقَبُولٍ حَسَنٍ وَانْبَتَها نَباتاً حَسَناً وَكَفَّلَها زَكَرِيَّا كُلَّما دَخَلَ عَلَيْها زَكَريَّا الِمحْرابَ وَجَدَ عِنْدَها رِزْقاً قالَ يا مَرْيَمُ انَّى لَكِ هذا قالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِاللَّهِ انَّ اللَّهَ يَرْزُقُ مَنْ يَشاءُ بِغَيْرِ حِسابٍ‌ خداوند، او [/ مريم‌] را به طرز نيكويى پذيرفت؛ و به طرز شايسته‌اى، (نهالِ وجودِ) او را رويانيد (و پرورش داد) و كفالت او را به «زكريّا» سپرده هر زمان زكريّا وارد محراب او مى‌شد، غذاى مخصوصى در آن جا مى‌ديد. از او پرسيد. «اى مريم! اين را از كجا آورده‌اى؟!» گفت: «اين از سوى خداست. خداوند به هركس بخواهد بى حساب روزى مى‌دهد.»

خلاصه اين كه مريم عليها السلام بر عكس آسيه در محيطى بسيار مناسب و سالم زندگى مى‌كرد؛ ولى در نهايت، مريم و آسيه هر دو به كمال رسيدند.

در روايتى از پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله آمده است:

«كَمُلَ مِنَ الرِّجالِ كَثيرٌ، وَلَمْ يَكْمُل مِنَ الِنّساءِ الّا ارْبَعٌ، آسِيَةُ بِنْتُ مُزاحِمِ امْرَأةُ فِرْعَونِ، وَ مَرْيَمُ بِنْتُ عِمْرانِ، وَخَديجَةُ بَنْتُ خُوْيْلَد، وَ فاطِمَةُ بِنْتُ مُحَمَّدٍ؛

بسيارى از مردان به قلّه كمال صعود كردند، ولى از بين زنان‌