مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤ - چرا حضرت رسول اكرم صلى الله عليه و آله را شاعر مىخواندند؟

نسبت «جادوگرى و ساحرى» به پيامبر نيز كاشف از اثرات مهمّ معجزات آن حضرت است؛ آنها كه در مقابل معجزات بحق و واقعيّت‌دار آن حضرت، عاجز شدند، به تهمت و برچسب جادوگرى تمسّك جستند.

داستان زيباى «اسعد بن زراره»- كه مشروح آن در جلد اوّل اين كتاب گذشت- در اين باره گواه و شاهد خوبى است.

پيام تربيتى آيات مذكور

آيات مذكور به ما مى‌آموزد كه اگر بخواهيم به حقيقت دست يابيم، بايد حجاب‌هاى درون را كنار بزنيم؛ مخصوصاً حجاب تكبّر، تعصّب، خودخواهى، لجاجت و مانند آن؛ اگر اين حجاب‌ها دريده نشود، باطل در درون انسان، حق جلوه مى‌كند؛ اين حجاب‌ها در هر بخشى از زندگى انسان امكان دارد به وجود آيد، در اين لحظه است كه آدمى از راه حق گريزان مى‌شود.

از اين رو، پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله در روايتى مى‌فرمايد:

منْ كانَ فى‌ قَلْبِهِ مِثْقالُ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ مِنْ عَصَبِيَّةٍ بَعَثَهُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ مَعَ اعْرابِ الْجاهِلِيَّةِ [١]

كسى كه به اندازه سر سوزنى تعصّب بى‌جا در قلبش باشد، خداوند در روز قيامت او را در زمره اعراب جاهليّت محشور مى‌كند.

بنابراين، براى ديدن حق بايد حجاب تعصّب را كنار زد.

[١] ميزان الحكمه، باب ٢٧٤٣، حديث ١٢٧٣٣.