مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٤ - ١ زندگى دنيا چيست؟

اين روايت اشاره به فريبندگى دنيا نموده و دنيا را به مار خوش منظر و زيبايى تشبيه مى‌كند كه ظاهرى دلفريب و قشنگ دارد؛ ولى در درون او سمّ كشنده‌اى وجود دارد.

٣- حضرت على عليه السلام دنيا را چنين تشبيه مى‌كند:

انَّما الدُّنْيا شَرَكٌ وَقَعَ فيه منْ لا يَعْرِفُهُ‌ [١]

همانا دنيا دامى است كه بى‌خبران در آن مى‌افتند.

دنيا دام گسترده و وسيعى است، و به همين جهت شكارهاى فراوانى نموده و قربانيان زيادى گرفته است.

٤- امام اوّل شيعيان جهان در روايتى ديگر مى‌فرمايند:

الدُّنْيا ظِلُّ الْغَمامِ وَحُلْمُ الْمَنامِ‌ [٢]

مثل دنيا، مثل سايه ابر و رؤياى انسان خفته است.

اين حديث شريف، گذرا بودن و ناپايدارى دنيا را بيان مى‌كند. دنيا همانند سايه ابر است. ابرها سايه دارند؛ ولى اين سايه‌ها در حال حركت و ناپايدارند. كه نمى‌توان از سوزش آفتاب به آن پناه برد. دنيا رؤيايى است كه انسان خفته در خواب مى‌بيند. خواب يك تخيّل است و توخالى؛ در خواب گنج‌هاى بسيارى را مالك مى‌شود؛ ولى هنگامى كه بيدار مى‌شود هيچ ندارد! بنابراين دنيا هم گذرا و ناپايدار است و هم توخالى و بى‌محتوا.

٥- در پنجمين روايت «لقمان حكيم» دنيا را براى فرزندش چنين‌توصيف مى‌كند:

انَّ الدُّنْيا بَحْرٌ عَميقٌ قَدْ غَرِقَ فيها عالَمٌ كَثيرٌ [٣]

دنيا همانند درياى بيكران عميقى است كه اقوام مختلفى در آن غرق شده‌اند.

[١] ميزان الحكمة، باب ١٢٥٣، حديث ٦٠١٢.

[٢] ميزان الحكمة، باب ١٢٦٢، حديث ٦٠٥٤ (جلد ٣، صفحه ٣٤٠).

[٣] ميزان الحكمة، باب ١٢٦٣، حديث ٦٠٥٦ (جلد ٣، صفحه ٣٤١).