مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٨ - تحليل روايات
٣ اين همه روايات در مذمّت دنيا چرا؟
چرا اين همه روايت در مذمّت دنيا وارد شده است؟ چه نكته مهمّى در اينجاست كه اين روايات فراوان در صدد بيان آن است؟ فلسفه اين تأكيد و تكرارها چيست؟
جواب اين سؤال در خود روايات آمده است، به عنوان مثال در روايتى از وجود مقدّس امام صادق عليه السلام مىخوانيم:
رَأسُ كُلِّ خَطيئَةٍ حُبُّ الدُّنْيا [١]
منشأ تمامى گناهان و معصيتها دنيا پرستى است.
طبق اين روايت، تمامى گناهان (سرقت، تهمت، غيبت، تمسخرديگران، ايذاء مؤمن، زنا، لواط، تجاوز به حقوق ديگران، ترك واجبات، انجام محرّمات و ...) به حبّ دنيا و دنيا پرستى باز مىگردد.
در روايت جالب و تكان دهنده ديگرى از حضرت امام كاظم عليه السلام آمده است:
إعْلَمْ انَّ كُلَّ فِتْنَةٍ بَذْرُها حُبُّ الدُّنْيا [٢]
بذر و سرنخ هرفتنه و گناهى، دنيا پرستى و حبّ دنياست.
اين روايت ريشه تمامى فتنهها را دنيا پرستى مىشمرد.
و در روايتى از پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله آمده است:
اكْبَرُ الْكَبائِرِ حُبُّ الدُّنْيا [٣]
دنيا پرستى و حبّ دنيا از بزرگترين گناهان و معاصى محسوب مىشود.
تحليل روايات
دنيا محلّ تزاحم است؛ بر خلاف جهان آخرت كه در آنجا هيچ گونه تزاحمى
[١] ميزان الحكمة، باب ١٢٢١، حديث ٥٨١٥.
[٢] ميزان الحكمة، باب ١٢٢١، حديث ٥٨١٣.
[٣] ميزان الحكمة، باب ١٢٢١، حديث ٥٨١٤.