مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٥ - ١ زندگى دنيا چيست؟

كسانى كه در دريا غرق مى‌شوند، يا طعمه حيوانات دريايى مى‌شوند، يا امواج پر تلاطم دريا آنها را به نقاط دور دست مى‌برد به گونه‌اى كه هيچ اثر و نشانه‌اى از آنها باقى نمى‌ماند؛ دنيا نيز مانند دريا چنين بى رحم و بى وفاست. اقوام و ملّت‌هاى بسيارى در اين دنيا زندگى مى‌كردند كه اكنون هيچ اثرى از آنها نيست و به طور كامل در درياى دنيا غرق شده‌اند؛ بنابراين بايد براى نجات از غرقاب دنيا به دنبال وسيله نجات مطمئنّى باشيم تا با تكيه و اعتماد بر آن خود را از غرق شدن برهانيم.

٦- حضرت على عليه السلام در جاى ديگر، اهل دنيا را چنين توصيف مى‌نمايد:

اهْلُ الدُّنْيا كَرَكْبٍ يُسارُ بِهِمْ وَهُمْ نِيامٌ‌ [١]

مثل اهل دنيا، مثل كاروانى است كه آن را حركت داده‌اند و به سوى مقصد مى‌برند؛ در حالى كه اهل كاروان در خواب غفلت به سر مى‌برند.

دنياپرستان قبل از فرارسيدن مرگ، در خواب غفلت به سر مى‌برند ولذّات و شهوات دنيا، آنها را مدهوش و بى هوش ساخته است؛ بنابراين توشه‌اى براى سفر آخرت خود بر نمى‌دارند و با دست خالى و بدون زاد و توشه به سوى جهان آخرت حركت مى‌كنند؛ هنگامى كه سيلى اجل بر گونه هايشان نواخته مى‌شود، تازه از خواب غفلت، بيدار مى‌شوند نادم و پشيمان، كه متأسّفانه ديگر سودى برايشان ندارد؛ زيرا زمان تدارك و برگرفتن زاد و توشه گذشته است.

٧- پيامبر گرامى اسلام، حضرت رسول اكرم صلى الله عليه و آله در مثال زيبايى دنيا را چنين توصيف مى‌نمايد:

الدُّنْيا سِجْنُ الْمُؤمِنِ وَجَنَّةُ الْكافِرِ [٢]

دنيا زندان انسان‌هاى با ايمان و بهشت انسان‌هاى بى‌ايمان است.

[١] ميزان الحكمة، باب ١٢٥٤، حديث ٦٠١٧ (جلد ٣، صفحه ٣٣٤).

[٢] ميزان الحكمة، باب ١٢٤١، حديث ٥٩٣٣.