مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥٤ - شرح و تفسير

شرح و تفسير

«لا يُقاتِلُونَكُمْ جَميعاً الَّا فى قُرىً مُحْصَنَةٍ اوْ مِنْ وَراءِ جُدُرٍ»- اى مسلمانان! از اين يهوديان نترسيد. آنها جرأت جنگ و رويارويى با شما را ندارند، آنها در ميدان جنگ به مبارزه با شما نمى‌پردازند؛ بلكه يا در قلعه‌هاى دربسته و از روى پشت بام قلعه به پيكار مى‌پردازند و يا از پشت ديوارها به مقابله با شما بر مى‌خيزند و اين نشانه قوّت و قدرت شما و ضعف و ناتوانى آنهاست.

«بأْسُهُمْ بَيْنَهُمْ شَديدٌ تَحْسَبُهُمْ جَميعاً وَقُلُوبُهُمْ شَتَّى»- آنها در بين خود خوب مى‌جنگند و هنگامى كه با غير مسلمانان رو به رو مى‌شوند، با شدّت و قوّت به مبارزه مى‌پردازند. به اين جهت تصوّر مى‌كنيد كه آنها نيرومند و متّحدند؛ در حالى كه قلب آنها از هم جداست، اتّحاد شان ظاهرى است و در واقع تخم اختلاف و تفرقه در قلب آنها كاشته شده است.

يهود امروز، اسرائيل، نيز در مقابل ديگران خوب مى‌جنگد و ظاهرى متّحد و يكپارچه دارد؛ امّا در مقابل مسلمانان حزب اللّه لبنان درمانده و بيچاره مى‌شود. [١] و تخم اختلاف در درون آنها كاشته شده است؛ زيرا دنيا پرستان به دنبال منافع شخصى خود هستند، هر جا منافعشان چيز ديگرى اقتضا كند، از يكديگر جدا مى‌شوند.

«ذلِكَ بِانَّهُمْ قَوْمٌ لايعْقِلُونَ»- علّت اختلاف آنان، جهل و نادانى است، آنها چون اهل تعقّل و تفكّر نسيتند، اختلاف دارند. عقل، عامل اتحّاد و جهل علّت اختلاف است؛ پس شما مسلمانان از يهوديان نهراسيد!

بعد از بيان اختلاف درونى يهود دو مثال براى آنها بيان مى‌كند:

مثال اوّل: «كَمَثَلِ الَّذينَ مِنْ قَبْلِهِمْ قَريباً ذاقُوا وَ بالَ امْرِهِمْ وَ لَهُمْ عَذابٌ اليمٌ» مثل يهود بنى النّضير.

[١] ديديم كه قدرت ايمان و جهاد مردان حزب اللّه لبنان چگونه ارتش تا دندان مسلّح اسرائيل را با ذلّت از خاك جنوب لبنان بيرون راند.