مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٦ - ١ تنوّع مثالهاى قرآن
در اين آيه شريفه، قرآن رابه نور تشبيه مىكند؛ نور آفتاب در همه چيز نفوذ مىكند و تأثير مىگذارد؛ تأثير و نفوذ قرآن مجيد در اين آيه شريفه به نور آفتاب تشبيه شده است؛ امّا در جاى ديگر- آيه ٢٤ و ٢٥ سوره ابراهيم-، قرآن مجيد را به درختى هميشه بهار تشبيه مىكند كه در تمام فصلهاى سال ميوه دارد:
الَمْ تَرَكَيْفَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا كَلِمَةً طَيَّبَةً كَشَجَرَةٍ طَيّبَةٍ اصْلُها ثابِتٌ وَفَرْعُها فِى السَّماءِ تُؤتى اكُلَها كُلَّ حينٍ بِاذْنِ رَبِّها وَيَضْرِبُ اللَّهُ الامْثالَ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ؛
آيا نديدى چگونه خداوند كلمه طيّبه (و گفتار پاكيزه) را به درخت پاكيزهاى تشبيه كرده كه ريشه آن (در زمين) ثابت و شاخههاى آن در آسمان است كه هر زمان ميوه خود را به اذن پروردگارش مىدهد؟! و خداوند براى مردم، مثلها مىزند؛ شايد متذكّر شوند (و پند گيرند).
يكى از تفسيرهاى «كلمه طيّبه»، قرآن كريم است. [١] قرآن كريم همانند درخت پربار و پاكيزهاى است كه بركات آن هميشگى و همگانى است و هركس در حدّ ظرفيّت و توان خود مىتواند از ميوههاى آن بهره بردارى كند.
در آيه ديگرى، وسعت «كلام حق» را مورد بحث قرار داده و مىفرمايد:
«قُلْ لَوْكانَ الْبَحْرُ مِداداً لِكَلِماتِ رَبّى لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ انْ تَنْفِدَ كَلِماتُ رَبّى وَلَوْ جِئْنا بِمِثْلِهِ مَدَداً [٢]؛
بگو اگر درياها براى (نوشتن) كلمات پروردگارم مركّب شود، درياها پايان مىگيرد، پيش از آن كه كلمات پروردگارم پايان يابد؛ هر چند همانند آن (درياها) را كمك آن قرار دهيم!
يكى از تفسيرهاى اين آيه شريفه نيز قرآن مجيد است. [٣] بطون و مفاهيم و تفسير و مصاديق جديد قرآن مجيد آن قدر گسترده و وسيع است كه اگر تمام درياها براى
[١] ترجمه، تفسير الميزان، جلد ٢٣، صفحه ٧٨.
[٢] سوره كهف، آيه ١٠٩.
[٣] مجمع البيان، جلد ٦، صفحه ٤٩٨.