مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٩ - شأن نزول آيه مثل

مشركان مكّه از آمدن پيامبر صلى الله عليه و آله و مسلمانان نگران و مضطرب شدند. نگرانى آنها به اين جهت بود كه اگر مسلمانان وارد مكّه شوند وبه شكل و شيوه خود به زيارت خانه خدا بپردازند، باعث جلب توجّه مردم مى شوند و چه بسا مردم را تحت تأثير خود قرار دهند و آنها اسلام را بپذيرند؛ بدين جهت تصميم گرفتند، به شكلى مانع ورود مسلمانان به مكّه گردند. كفّار مكّه شخصى را به نام «عروةبن مسعود» كه فردى زيرك و دانا بود به سوى مسلمانان فرستادند. «عروه» خدمت پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله رسيد و از علّت سفر مسلمانان به مكّه سؤال كرد. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: مسلمانان براى زيارت آمده‌اند و قصد انجام عمره مفرده دارند، به همين خاطر لباس جنگ نپوشيده‌اند و سلاح جنگى (همچون نيزه، سپر، خنجَر و مانند آن) همراه ندارند بلكه دوحوله احرام پوشيده‌اند و تنهاشمشيرى حمايل كرده‌اند.

پس از گفت و گو و مذاكره، قرارشد كه حضرت رسول صلى الله عليه و آله و مسلمانان در حديبيّه بمانند تا «عروه» نتيجه مذاكراتش با رسول خدا صلى الله عليه و آله را به اطّلاع سران قريش برساند.

«عروه» دراين بين صحنه‌اى را مشاهده كرد كه در سرنوشت صلح حديبيّه مؤثر بود؛ او پيامبراكرم صلى الله عليه و آله را كه مشغول وضو ساختن بود، ديد در حالى كه مسلمانان اجازه نمى دادند حتّى يك قطره آب وضوى آن حضرت بر زمين بريزد و براى دريافت قطره‌هاى وضوى پيامبر صلى الله عليه و آله، جهت تبّرك، از همديگر سبقت مى گرفتند!

به هرحال «عروه» به مكّه بازگشت و نتيجه مذاكراتش با پيامبر صلى الله عليه و آله را به اطّلاع مشركان مكّه رساند، و به آنها توصيه كرد كه با مسلمانان به جنگ برنخيزند؛ زيرا مسلمانان بى اندازه عاشق پيامبرند و در راه او هركارى مى كنند؛ سپس جريان وضوى پيامبر صلى الله عليه و آله را براى آنهاشرح داد. مشركان مكّه به اين نتيجه رسيدند كه باپيامبر صلى الله عليه و آله‌