مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٧ - ارتباط آيات مثل با آيات پيشين

[به هر حال عذاب الهى فرا رسيد،] و تمام ميوه‌هاى آن نابود شد؛ و او به خاطر هزينه‌هايى كه در آن صرف كرده بود، پيوسته دست‌هاى خود را به هم مى‌ماليد- در حالى كه تمام باغ بر داربست هايش فرو ريخته بود- و مى‌گفت: «اى كاش كسى را همتاى پروردگارم قرار نداده بودم!

و گروهى نداشت كه او را در برابر [عذاب‌] خداوند يارى دهند و از خودش [نيز] نمى‌توانست يارى گيرد.

در آنجا ثابت شد كه ولايت [و قدرت‌] از آنِ خداوندِ بر حق است. اوست كه برترين ثواب و بهترين عاقبت را [براى مطيعان‌] دارد!

دورنماى بحث‌

مثالى كه در اين دوازده آيه- كه از طولانى‌ترين مثل‌هاى قرآن است- بيان شده، مَثَل افراد مؤمن و كافر يا مَثَل افراد مستكبر و مستضعف است كه قرآن اين دو گروه را به دو نفرى تشبيه كرده است كه يكى بسيار ثروتمند و مغرور به مال و ثروت خويش و ديگرى انسانى مستضعف، ولى مؤمن و خداشناس است، كه سرانجام به سبب ناسپاسى، تمام ثروت آن مرد مغرور نابود شد و اين امر موجب بيدارى او از خواب غفلت گشت. در اين مَثَل نكات ظريف و لطيفى نهفته است كه بدان خواهيم پرداخت.

ارتباط آيات مثل با آيات پيشين‌

چرا خداوند متعال، آيات دوازده‌گانه مَثَل را در اين سوره در ضمن آيات (٣٢- ٤٤) مطرح نموده است؟ آيا ارتباطى بين اين آيات، و آيات گذشته وجود دارد؟

پاسخ: اگر به آيات قبل مراجعه كنيم، درمى‌يابيم كه آيات مذكور به هم مرتبط هستند و به همين سبب، بيان مثل فوق در اين سوره لازم به نظر رسيده است.

از اين رو، خداوند در آيه ٢٨ همين سوره مى‌فرمايد: