مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤٠ - شرح و تفسير آيه مثل

معاد براى پس دادن حساب و كتاب‌هاست و حساب و كتاب منوط به اين است كه كسى اين حساب و كتاب‌ها را ثبت كرده باشد. چه كسى اين همه حساب و كتاب‌ها را ثبت كرده است؟ آيه مثل به اين پرسش پاسخ مى‌دهد.

شرح و تفسير آيه مثل‌

«وَ لَقَدْ خَلَقْنَا الانْسانَ وَ نْعَلَمُ ما تُوَسْوِسُ بِه‌ نَفْسَهُ»- ما انسان را آفريديم و از تمام اسرار درون او اطّلاع داريم، نه تنها از اعمال و سخنانش؛ بلكه از افكار و اعتقادات و نيّاتش نيز آگاهيم.

«وسوسه» در اصل به معناى صداى به هم خوردن زينت آلات است؛ زنى كه النگوهاى متعدّدى به دست دارد و از برخورد آنها با يكديگر صدايى توليد مى‌شود، آن را وسوسه مى‌گويند. سپس اين كلمه به هر چيزى كه باعث فريب انسان شود، اطلاق گرديد. به اين جهت خيالات نامطلوب در ذهن انسان را وسوسه گفته‌اند.

بنابراين خدا از همه چيز، حتّى خيالات نا مطلوب درونى شما، اطّلاع دارد. پس در چه چيز شك داريد؟

«وَ نَحْنُ اقْرَبُ الَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَريد»- ما از اين انسان دور نيستيم تا ندانيم چه مى‌كند بلكه به او نزديك هستيم، نزديكتر از رگ قلبش!

حبل الوريد به دو معنى تفسير شده است:

١- شاهرگى كه در دوطرف گردن انسان است.

٢- شاهرگ‌هايى كه متّصل به قلب است.

اين قلب از عجايب پروردگار است! تنها دستگاهى است كه به طور مستمر در طول شبانه روز تا ٨٠ سال يا كمتر يا بيشتر فعّاليّت مى‌كند.

بنابراين، خداوند از رگ قلب‌انسان به او نزديكتر است. آيا با اين نزديكى، انسان از خداوند پنهان مى‌ماند؟ خيالاتش بر خداوند مخفى مى‌ماند؟ هرگز! بلكه همه چيز را مى‌داند.