مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٣٩ - سيرى در آيات قبل از آيه مثل

كوههايى كه همانند ميخ در زمين فرو رفته است و جلوى طوفان‌هاى سهمگين را مى‌گيرد و از زلزله‌هاى شديد و خطرناك جلوگيرى مى‌نمايد نيز از آثار قدرت پروردگار است.

مسأله زوجيّت، در تمام جانوران و گياهان نشانه ديگر عظمت خدا است.

در قرن هفدهم ميلادى كشف كردند كه زوجيّت اختصاص به انسان‌ها و حيوانات ندارد [١] بلكه در جهان گياهان نيز زوجيّت وجود دارد، گياهان هم بخشهاى نر و ماده دارند و گرنه ميوه و دانه توليد نمى‌شود؛

قرآن مجيد ١٤ قرن قبل، پرده از اين رازمهمّ علمى بر داشته و همسردارى گياهان را اعلام كرده است.

تَبْصِرَةً وَذِكْرى لِكُلِّ عَبْدٍمُنِيبٍ‌

[آسمان بدون شكاف، ستارگان زينت بخش‌آسمان، زمين و خشكى‌هاى آن، كوه‌هاى سر به فلك كشيده، همه آيات الهى هستند، آنها را براى شما بيان كرديم‌] تا مايه بينايى و ياد آورى براى هربنده توبه كار باشد.

خداوند متعال پس از بيان مسائل خداشناسى در سه آيه فوق، در آيه ١٥ همين سوره به سراغ مسأله معاد و جهان پس از مرگ مى‌رود و مى‌فرمايد:

افَعَيِينَا بِالْخَلْقِ الاوَّلِ بَلْ هُمْ فى لَبْسٍ مِنْ خَلْقٍ جَديدٍ

آيا ما از آفرينش اوّل عاجز مانديم (كه قادر بر آفرينش رستاخيز نباشيم)؟! ولى آنها (بااين همه دلايل روشن) باز در آفرينش جديد ترديد دارند!

نتيجه اين كه خداوند متعال در آيات قبل از آيه مثل، از توحيد و معارف بحث كرده است و آيه مثل هم در پيوند با همان آيات است؛ زيرا يكى از آثار معاد، محاسبه اعمال انسان‌هاست.

[١] همسرى، صفحه ١٨.