مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٦٥ - هيبت و عظمت قرآن

شده، تسبيح خدا مى‌گفتند؛ [١] يا اين كه باد را مسخّر ما گردان كه بر آن سوار شويم و به شام رويم و مشكلات خود را حل كنيم و مايحتاج را تهيه نمائيم و همان روز بازگرديم- همان گونه كه مسخّر سليمان بود؛ تو به گمان خود از سليمان كمتر نيستى! و نيز جدّت «قصى» (جدّ طايفه قريش) يا هر كس ديگر از مردگان ما را مى‌خواهى زنده كن تا از او سؤال كنيم آيا آنچه تو مى‌گوئى حق است يا باطل زيرا عيسى عليه السلام مردگان را زنده مى‌كرد و تو كمتر از عيسى نيستى!

در اين هنگام اين آيه نازل شد و به آنها گوشزد كرد كه همه آنچه را مى‌گوئيد از سر لجاجت است نه براى ايمان آوردن، وگرنه معجزه كافى براى ايمان آوردن ارائه شده است! [٢]

پيام آيه‌

هيبت و عظمت قرآن‌

هيبت و عظمت قرآن آن گونه است كه، طبق آيه بالا، اگر بر كوهها نازل مى‌شد آنها را تكان مى‌داد و از هم مى‌شكافت، حال چگونه است حال كسانى كه قرآن پيوسته بر آنها خوانده مى‌شود و كمترين تغييرى در روح و جان آنها پيدا نمى‌شود، قلب آنها به راستى از سنگ خارا سخت‌تر است!

پروردگارا! روز به روز ما را با قرآن آشناتر بگردان و آيه آيه آن را سبب فزونى ايمانمان قرارده!

[١] اين مطلب در آيه ٧٩ سوره انبيا آمده است؛ در اين آيه مى‌خوانيم: «وَسَخَّرْنا مَعَ داوُدَالْجِبالَ يُسَبِّحْنَ وَالطَّيْرَ وَ كُنَّا فاعِلينَ؛ كوهها و پرندگان را با داوود مسخر ساختيم، كه (همراهِ‌او) تسبيح (خدا) مى‌گفتند، و ما اين كار را انجام داديم.»- مطلب فوق در آيه ١٨ و ١٩ سوره «ص» نيز آمده است.

[٢] تفسير نمونه، جلد ١٠، صفحه ٢٢٠.