مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣١٥ - اراده، عامل اصلى افعال و كردار!

مثال پنجاه و هشتم: تصويرى از مؤمنان و كافران‌

خداوند متعال در آيه شريفه ٢٢ سوره مُلك مى‌فرمايد:

افَمَنْ يَمْشى‌ مُكِبّاً عَلى وَجْهِهِ اهْدى امَّنْ يَمْشى‌ سَوِيّاً عَلى صِراطٍ مُسْتَقيمٍ‌

آيا كسى كه به رو افتاده (و به صورت سينه خيز همچون خزندگان) حركت مى‌كند، به هدايت نزديك‌تر است يا كسى كه راست قامت، در صراط مستقيم گام بر مى‌دارد؟!

دور نماى بحث‌

اين آيه شريفه- به قرينه آيات قبل و بعد از آن- تصويرى از حال مؤمنان و كافران ارائه مى‌دهد [١] و مثالى زيبا براى اين قافله كه از نقطه عدم حركت كرده و سپس جامه وجود پوشيده و از آنجا به سوى نقطه بى پايان هستى؛ يعنى، ذات پروردگار در

[١] همان گونه كه شاگرد توانمند حضرت على عليه السلام يعنى ابن عبّاس نيز همين برداشت را از اين آيه داشته و ضمن اينكه آيه فوق را از مثال‌هاى قرآن شمرده، آن را در توصيف مؤمنان و كفّار دانسته است. توضيح بيشتر را در «التّبيان، جلد ١٠، صفحه ٦٨» مطالعه فرماييد.