مثالهاى زيباى قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٩٤ - معيارِ نجات، عمل صالح است

خانوادگى؛ ارتباط اين دوزن بى ايمان با آن دو پيامبر بزرگ الهى سودى به حالشان، در برابر عذاب الهى نداشت؛ به اين جهت به آنها گفته شد كه همراه بقيّه جهنّميان، كه ارتباطى با پيامبران نداشتند، داخل آتش جهنّم شويد تا همگان بدانند كه تنها و تنها اعمال صالح و شايسته موجب رستگارى انسان مى‌شود؛ نه چيز ديگر.

پيام آيه‌

معيارِ نجات، عمل صالح است.

همان‌گونه كه گذشت ملاك اصلى نجات انسان در روز قيامت، تنها اعمال و كردارهاى خود اوست، نه روابط قومى و قبيلگى و فاميلى؛ پس اگر انسانى فاقد طاعات و عبادات و اعمال صالح باشد؛ حتّى اگر همسر يا فرزند پيامبر خدا باشد اهل نجات نخواهد بود و به قهر الهى در دنيا و آخرت گرفتار مى‌شود.

همسر و فرزند حضرت نوح، شيخ الانبياء، نمونه كامل اين مطلب است. حضرت نوح عليه السلام هنگامى كه كشتى‌اش آماده حركت شد و فرزندش در آستانه غرق شدن قرار گرفت، خطاب به پروردگار عرض كرد:

«رَبِّ انَّ ابْنى مِنْ اهْلى وَ انِّ وَعْدَكَ الْحَقُّ وَانْتَ احْكَمُ الْحاكِمينَ‌ [١]؛ پروردگارا! پسرم از خاندان من است، و وعده تو (در مورد نجات خاندانم كه در آيه ٤٠ سوره هود آمده است) حقّ است و تو از همه حكم كنندگان برترى!»

خداوند در آيه ٤٦ سوره هود در جواب حضرت نوح با اشاره به همين معيار و بى‌اثر بودن روابط نسبى مى‌فرمايد:

«قالَ يانُوحُ انِّهُ لَيْسَ مِنْ اهْلِكَ انَّهُ عَمَلٌ غَيْرُ صالِحٍ فَلا تَسْئَلْنَ مالَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ انى اعِظُكَ انْ تَكُونَ مِنَ الْجاهِلينَ؛ اى نوح! او از اهل تونيست، او عمل غير صالحى است [فرد نا شايستى است‌]؛ پس، آنچه را از آن آگاه نيستى، از من مخواه، من به تو

[١] سوره هود، آيه ٤٥.